Tanınmış Simalar

Hoca Şemseddin Hâfız-ı Şîrazî İran’ın en büyük arif ve şairlerindendir. Doğum tarihi kesin olmamakla birlikte 1320 yılı civarında Şîraz’da doğduğu bilinmektedir. Çocukluk yıllarında çok yoksulluk yaşayan Hâfız zor şartlarda da olsa bir süre mektepte okuduktan sonra şeriat ve edebiyat konularında araştırmaya başladı. Hâfız bir çok düşünür ve arif gibi uzun süre inzivaya çekilerek kendini hayal alemine verdi ve bu yüzden bütün ömrünü Şîraz’da geçirdi.

Edebiyatta üstad olan Hâfız, irfanî konuları da çok iyi bilirdi ve son derece üstün zekası sayesinde söylediği gazellerle herkesi hayrete düşürüyordu. Onun belirgin özelliklerinden biri de derin irfanî kavramlar içeren hikmetli sözleri en güzel şekilde beyan etmesiydi. Hâfız, İranlı şairlerin pek çoğu gibi yaşamı sırasında şöhret kazanmayı başardı ve kısa süre sonra dünyaca tanınan bir şair haline geldi. Gazeller, Ahûy-i Vahî adında bir mesnevi, Sakînâme, Kıt’alar ve Rubaîlerden oluşan Dîvanı onun en büyük eseridir. Hafız hiçbir zaman yazdığı gazelleri kitap haline getirmeyi düşünmedi ancak ders arkadaşı olan Muhammed Gülendam adlı bir dostu bu görevi yerine getirdi.

Hafız’ın Dîvanı pek çok dillere çevrilmiş ve birçokları bu değerli esere şerhler yazmışlardır. Bunların en önemlileri Sûdî-yi Bosnevî, Surûrî ve Şemî’nin yazdığı şerhlerdir.