|
EBÛ SAÎD EBU'L-HAYR
(978-1061) |
|
Eşarî bir arif ve sûfî olan Ebû Saîd
Ebu'l-Hayr, Fadlullah İbn-i Ahmed İbn-i Muhammed İbrahim 978 yılında Kuzey
Horasanın Mihene kasabasında doğdu. Kuran okumayı ve Arab Dili ve
Edebiyatını doğduğu kasabada öğrendikten sonra öğrenimini devam ettirmek
amacıyla gittiği Merv'de Ebû Abdullah Hızrî'nin yanında bir süre beş
mezheb fıkhını okudu. Hızrî'nin vefatından sonra beş yıl daha Ebû Bekir
Gaffal, Ebû Ali Sencî, Nasır Mervezî ve Ebû Muhammed Cuveynî gibi büyük
alimlerin yanında fıkıh okudu. Buradan Serahs'a döndü ve Ebu'l-Fadl
Hasan-i Serahsî'nin dergahına gitti. Ebu'l-Fadl'ın vefatından sonra
Taberistan eyaletine bağlı Amul şehrinde bulunan Ebu'l-Abbas Gassâb-ı
Amulî'nin dergahına katılarak bir yıl boyunca tehzib-i nefs ile meşgul
oldu. Ebû Saîd tefsir ilmi başta olmak üzere, fıkıh, hadis ve usul
gibi bir çok İslâmî bilimlere hakim olmakla birlikte keramet sahibi
olduğu söylenir. Kendisine nisbet edilen bir çok şiirler vardır ki
Rubâiyyât adlı bir kitapta toplanmıştır ancak, bunlardan ona ait olduğu kesin olarak bilinen iki rubâî (dörtlük) ve sadece bir beyit
şiir vardır.
Onun şiire olan ilgisi ve söylediği bir kaç beyit şiir, bu yanlışlığa
sebep olmuş olsa gerektir. Ebû Saîd M.1061 senesinde, doğmuş olduğu
Mihene şehrinde vefat etti ve cenazesi aynı şehirde toprağa verildi.
Eserlerinden bazıları : Kırk Makam, Esraru't-Tevhid,
Konuşmaları, İbn-i Sîna ile yazışmalar
|