Tanınmış Simalar

Nureddin Abdurrahman bin Ahmed-i Câmî m.1438 yılında dünyaya geldi. İran'ın büyük şair ve yazarlarından olan Câmî, çocukluk yıllarından itibaren Herat'ın Nizamiye Medresesi'nde öğrenime başladı. Üstün zekası sayesinde kısa süre sonra büyük başarılara ulaşan Câmî, öğrenim gördüğü yıllardan beri tasavvufa yöneldi ve Bahauddîn-i Nakşşbendî'nin yerine tarikat şeyhi olan Saaduddin Muhammed Kaşkarî'nin müritlerinden oldu.

Gençlik yıllarında şiir söylemeye başlayan bu büyük şair, kısa zamanda şöhret kazandı ve Ali Şir Nevaî ve Sultan Hüseyin Baygara gibi dönemin hükümdarlarının dikkatini üzerine çekti. Bazı edebiyatçılar Câmî'den sonra onun kadar büyük bir şairin gelmediğine inanırlar. Onun şiir eserlerinin başında yedi mesneviden oluşan ve kendisinin "Haft Ovrang" adını verdiği "Sab'a" gelir.  Sonra kasideler ve gazeller vardır. Câmî bunları yaşamının üçdöneminde yazdığı için her birine ayrı ad vermiştir; "Fatihatuş'ş-Şebab", "Vasitetu'l-Ukad" ve "Hatimetu'l-Hayat". Şiir eserlerinin yanı sıra bir de Farsça ve Arapça olarak yazdığı kitapları vardır. Bunlardan bazıları şöyledir:

Erba'în, Bahâristan, Durretu'l-Fâhire, Muammâ Risaleleri, Mefâtîhu'l-Gayb'ın Şerhi, Manzume-yi Muammâ ve...