İranlılar ve Türkler arasındaki ilişkiler mitolojileri ve milli efsaneleri bir birine bağlayacak kadar eskiye dayanır; ancak bu ilişkilerin somut örneğini İslâmdan sonraki dönemlerde aramak gerekir. Samanîler döneminden itibaren Türklerin düzenli bir şekilde İran topraklarına girişiyle birlikte başlayan bu yeni dönem özellikle askeri sahalarda Türk ekolünün başarısı ve bölgesel Türk hükümetlerinin oluşumu giderek, İran kültürünün Türkler arasında yaygınlaşmasına sebep oldu ve iki kavmin daha da yakınlaşmasını sağladı.

Bu yakınlaşma birbirini yabancı hissetmeyecek kadar ilerledi. Türk unsurunun daha sonraları Anadolu'nun yemyeşil vadilerine göç etmesi ve oradan batıya doğru ilerlemesi, İran'ın zengin kültürünün bir bütünleştirici unsur olarak o bölgelere kadar yayılması için yeni bir kapı açılmış oldu. Bu yüzden yeni topraklarda İslâm, manevi düşüncenin temelini oluşturan bir din olarak ve onun yanında Fars dili ve edebiyatı ilim ve hükümet dili olarak kabul gördü ve böylece bu iki unsur sağlam bir toplumun temelini atmış oldu. Siyasi bir müdahale söz konusu olmaksızın ve tamamen doğal bir seçimle gerçekleşen bu kültürel birlik çağımıza kadar devam ede gelmiştir.

Bu iki milletin bir çok kültürel ortaklıklarını göz önünde bulundurarak, 29 Ocak 1959'da ilk kültürel anlaşma iki ülke arasında imzalandı. Bir önsöz ve 18 maddeden oluşan ve günümüze kadar geçerli olan bu anlaşmaya göre iki ülkede kültürel müesseselerin kurulması, üniversite hocası ve öğrencisi değişimi, karşı ülkenin dili ve edebiyatı ve tarih-coğrafyasının diğer ülkede ders olarak sunulması, öğretim kolaylıklarının sağlanması, kültürel kurumlar arasında bilimsel, sanatsal ve kültürel işbirliğinin genişletilmesi ön görülmüştü. Bu antlaşma 9 Ekim 1966 tarihinden itibaren uygulamaya konulmuştur. Anlaşmanın ilk aşamasında üç yıllık bir program ön görülmüş ancak daha sonra 1973-1975 yılları için ve üçüncü aşamada 1976-1977 yılları için yeni programlar hazırlanarak uygulamaya konuldu. İran İslâm İnkılabından önce iki taraf kültürel ilişkilerini geliştirmek amacıyla bazı kurumların tesis edilmesini kararlaştırdılar :

1- İran Kültür Evinin Ankara'da açılması

2- İran-Türkiye Dostluk Cemiyetinin kurulması

3- Türkiye-İran Kadınları Dostluk ve Kültür Cemiyetinin kurulması

4- Türkiye-İran Dostluk ve Kültür Cemiyetinin kurulması

İran İslâm İnkılabından sonra iki ülke arasındaki kültürel değişim programı, 1976-1977 yılları programı esas alınarak 1986-1988 yılları için yeni bir program hazırlandı. Ancak İran İslâm Cumhuriyetinin yeni siyasetlerine göre bu programda öncekine göre bazı değişiklikler yapılmıştı. Bunlardan bazıları şöyle :

1- İki ülkenin üniversiteleri arasında bilimsel heyetler ve kitap değişimi.

2- Üniversite hocası ve belge ve bilgi değişimi.

3- İki ülkenin kültürel kurumları arasındaa kitap uzmanı, üstad ve mikrofilm değişimi

4- Öğrenim bursları verilmesi

5- Kültürel amaçlı fuarlar ve sinema festivalleri düzenlenmesi ve iki ülkede kültürel kurumların tesis edilmesi yönünde işbirliği yapılması.

İran İslâm Cumhuriyeti ve Türkiye Cumhuriyeti hükümetleri ayrıca önceki antlaşmaları esas alarak 1992-1994 ve 2001-2003 yılları için yeni kültürel programlar düzenleyerek ilgili makamların imzasından geçirmişlerdir. Son yıllarda iki ülke arasındaki kültürel ilişkilerin karşılıklı güven ortamında, gerek akademik alanda, gerekse kültür, sanat, eğitim, spor, ve benzeri sahalarda önemli gelişmeler kaydetmesi oldukça sevindiricidir.