| Tebriz "Batı Azerbaycan"ın merkezi.. Yani bir Türk şehri.. İran İslam Cumhuriyeti’ne karşı bir vatandaş olarak normal talep ve eleştirileri dışında olumsuz/ideolojik bir tavırları yok.. Ne Tahran yönetimi Azeri yurttaşlarına ihmal ve küçümsemeyle bakıyor; ne Azeri soydaşlar kendilerini dışlanmış hissediyorlar.. Siyasi, ekonomik, sosyal hakları konusunda ise, hiçbir takıntı ve komplekse kapılmaksızın seslerini yükseltebiliyorlar. İran’da Azeri nüfusa dayalı bir siyasi buhran ve problem bulunmamasının sebebi işte bu olumlu resmi politika.. Demek, istismara açık kapı bırakılmazsa o kapıyı kimse zorlamıyor.. Meramım anlaşılsın diye yazıyorum; faraza bir Azeri’ye Türkiye, Azerbaycan ve İran arasında bir tercih yapmasını sorsanız, yadırganırsınız. Alacağınız cevap ise "İran" olur.. Bunun sebebini sormaya bile gerek yok.. Devlet, vatandaşı ile arasına başkalarının girebileceği mesafeler koymamış.. Yani vatandaşları ile -etnik kökeni ne olursa olsun- bütünleşmiş.. Devlet olmanın gereği de bu olmalı!. ŞAİRLER TEPESİ
Tebriz´i çevreleyen tepelerin en yükseğinde, şehrin her yanından görülen bir anıt dikkati çekiyor. Tebriz’in yetiştirdiği şairler (Şuara) adına yapılmış.. Tepeye de "Şuara Tepesi" denilmiş.. Hemen hepsinin kabri de orada.. En son defnedilen Azerice’nin büyük ustası "Şehriyari".. Denilir ki, Firdevsi Farsça’nın; Şehriyari ise Azerice’nin gelişip zenginleşmesinin ve o zenginlikle yaşıyor olmasının güvencesi olmuşlar.. Şairimizin ruhu şadolsun: "Şairleri haykırmayan bir millet, sevenleri toprak olmuş öksüz çocuk gibidir." İran, şairleri olan bir millet.. Kimbilir, belki onun için küresel güçlerin önünde dik durmasını biliyor. Şah Rıza Pehlevi’nin ikinci eşi Farah Diba Tebrizli.. Rıza Pehlevi, eşi Farah onuruna Tebriz’in şehre hakim bir güzel tepesi üzerine geniş havuzları da olan bir park yaptırmış.. Adı "Şah Göl". Şah ailesi her yıl buraya gelir, tatillerinin bir kısmını burada geçirirlermiş.. Şah-Göl bugün de içinde balıklarıyla ve Tebriz’e tepeden bakan parklarıyla eski görkemini koruyor.. İran Azerbaycanı´nı ve İran Azerilerini görmek isteyenler Tebriz’e gitmeliler. Uçakla da gidilebilirse de, asıl karayolundan gitmeli!. Doğu Beyazıt ilçemizden yarım saat sonra çıkış noktasındasınız. Gümrük kapımızda temiz yüzlü, temiz giyimli, disiplin ile efendiliği bir arada temsil eden gümrük ve emniyet memur ve amirleriyle karşılaşacaksınız. Emniyet amiri, Gümrük Başmüdürü o pırıl pırıllığın; Türkiye’yi temsil ediyor olmanın yıldız örnekleri!. İran kapısından geçerken Türk Bayrağı’nı görünce ılıyıveren gönlüm, sürgülü demir kapının Türkiye tarafında bir gurur sağanağına dönüşüverdi. Keşke buradaki yönetim tarzı ülke bürokrasimize bir model olarak, kurslar ve seminerlerle yaygınlaştırılabilse demekten kendimi alamadım.. Bu gururu siz de yaşayın derim.. İRAN SANKİ TÜRKİYE
İran tarafında bizim Doğubeyazıt ve Iğdır ovalarımızın tıpkısı, işlenmiş yeşil ova ve vadiler.. Şems-i Tebrizi’nin doğduğu yer olan "Hoy (Khoy)"a kadar bu yeşillikler sizi uğurlayacak.. Yol üzerinde Türkçe yer isimlerini gösteren levhalar: Köşksaray, Bağlar, Taracı, Bazargan, Bazargah, Yolageldi, Aliabad.. Türk lokantası, Türkiye mangal, Türk tamirhanesi.. Yer yer cami levhaları: "Namazgah 500 m.".. Adım başı Türk otobüs, kamyon ve TIR’ları: Iğdır, Kösoğlu, Salmanoğlu, Özkayalar, Özenginyurt, Turan, Ağaçlı, Argınlar, Boğaziçi, Cemre, Akar, Duru, Tokcanlar, Meteoğulları vesaire.. Türkiye’de misiniz, İran’da mı fark edemiyorsunuz.. Türkiye´mizden Tebriz’e karayolundan "TUR"lar düzenlenmeli.. Yol üzerinde Hoy var; 1 saat kadar.. Oradan Tebriz 2, bilemedin 3 saat.. İran’ın bir buçuk milyon kilometrekareyi aşan geniş topraklarını; bu topraklara yayılmış ortak kültür ve medeniyet eserlerini; ortak medeniyetimizin Meşhed, Şiraz, İsfahan gibi tarihi merkezlerini görmek isterseniz, Tebriz’den sür-git devam edin.. Sakın geri dönmeyin!.. Benzin sudan ucuz.. Bunu bir deyim olarak kullandığımı sanmayın, benzin gerçekten sudan ucuz.. Ben rakamlardan çok da anlamam, ama galiba bizdekinin 20’de biri imiş.. Yani bizdeki İran´dakinin 20 katı.. "Güvenlik" sorunu asla yok.. Hırsızlık unutulmuş.. Zira cezaları çok çok ağır.. Bu tür suçlar işlenmesin yani caydırıcı olsun diye ağır.. İran’ın AB’ye girme diye bir derdi de olmayınca, kendi hukuki mevzuatlarını kendileri sereserpe hazırlamışlar; asayiş ve güvenlik meselesini halletmişler.. Sadece kap-kaç, hırsızlık ve yol kesme mi, ne mayın, ne terörün başka türleri!.. Yol kenarlarında piknik yapabilirsiniz, arabalarınızı kilitleme ihtiyacı duymadan gezip dinlenebilirsiniz, fiyat kandırmacası ve pazarlık endişeniz olmadan alışverişlerinizi yapabilirsiniz.. Türkiye’den İran’a karayolundan gidenler için Tebriz bir istasyon ya da köprü.. Oradan Can-Azerbaycan ve Bakü’ye de geçebilirsiniz; İran’ın yukarıda saydığım tarihi merkezlerine de.. ..Ve kardeş İran halkını tanıyın!..
| 
