İmam Seccad (a.s) İle Yezid Arasında Geçen Konuşma

 Musiru'l-Ahzan ve diğer kaynaklarda şöyle geçer:

 Ali b. Hüseyin, "Konuşmama müsaade eder misin?" dedi. Yezid, "Konuş; fakat boş şeyler konuşma." dedi. Ali b. Hüseyin, "İçinde bulunduğumuz böyle bir durumda boş konuşmak yakışmaz bize." dedi ve sonra şöyle devam etti: "Eğer Resulullah (s.a.a) beni bu zincirde görseydi ne yapardı sence?" Yezid etrafındakilere, "Zincirlerini çözün!" dedi.

 Tarih-i Taberî ve diğer kaynaklarda şöyle geçer:

 Yezid, Ali b. Hüseyin'e, "Baban benimle akrabalık bağını kesti, hakkımı inkâr etti, saltanatıma karşı çıktı. Allah da onun başına işte gördüğün şeyleri getirdi." dedi.

 Ali b. Hüseyin buna karşılık şu ayeti okudu: "Ne yerde, ne de kendi canlarınızda meydana gelen hiçbir musibet yoktur ki biz onu yaratmadan önce, bir kitapta olmasın."

 Yezid, oğlu Halid'e dönerek, "Cevabını ver." dedi.

 Ravi diyor ki:

 Halid, İmam'ın (a.s) cevabını veremedi ve ona ne söyleyeceğini bilemedi. Bunun üzerine Yezid, "Ona de ki: Başınıza gelen herhangi bir musibet kendi ellerinizin yaptığı (işler) yüzündendir. (Allah işlediklerinizin) bir çoğunu da affeder, dedi ve sonra sustu.