İmam Hüseyin'in (a.s) Son Savaşı

 Taberî kendi Tarih'inde, Ebu Mihnef kanalıyla Haccac b. Abdullah b. Ammar b. Abd-i Yağus el-Barikî'den şöyle nakleder: Abdullah b. Ammar, İmam Hüseyin'in (a.s) öldürülmesine iştirak ettiği için kınadığında, "Benim Haşimoğulları üzerinde hakkım var." dedi. "Ne hakkın var?" diye sorduklarında Abdullah b. Ammar dedi ki:

 Ben mızrakla Hüseyin'e saldırdım. Andolsun Allah'a, eğer isteseydim mızrağımla işini bitirebilirdim; fakat bu işi yapmadım ve ondan biraz uzaklaşarak, içimden, "Onu öldürmekle elime ne geçecek ki?! Bırak başkası gelip onu öldürsün." dedim!!!

 O sırada piyade birlikleri İmam'ın sağından ve solundan ona saldırdılar. Üzerinde yün bir gömlek ve başında da imame olan İmam (a.s), sağından gelen Kûfelilere saldırarak onları dağıttı. Sonra sol tarafındakilere hücum ederek onları da dağıttı.

 Andolsun Allah'a! Oğulları, ehlibeyti ve ashabı öldürüldüğü ve kendisi de düşman tarafından kuşatıldığı hâlde Hüseyin kadar yiğit ve cesur davranan birini hiç görmemiştim. Andolsun Allah'a, ne ondan önce ve ne de ondan sonra böyle bir savaşçı görmemiştim. Piyade birlikleri saldırdıkça, o, kılıcına sarılıp düşmana saldırıyordu, sağında ve solunda olan düşman da kurt saldırısına uğrayan ko-yun sürüsü gibi dağılıyordu.