Âl-i Resul'ün (s.a.a) Medine'ye Dönüşü

Resulullah'ın (s.a.a) Ehlibeyti'nin esir olarak Ümeyyeoğulları'-nın hükümet merkezine girişiyle gerçekleşen olaylar Emevîlerin yararına değildi. Bu nedenle Yezid onları Nu'man b. Beşir'le dedelerinin Medine'sine döndürmelerini emretti. Taberî ve diğerleri bu konuda şöyle yazıyorlar (ifade Taberî'ye aittir): Yezid b. Muaviye, Nu'man b. Beşir'e şöyle emretti:

Onları şanlarına yakışır bir şekilde yolculuğa hazırla ve atlı bir grupla onları Medine'ye kadar götürmesi için yanlarına Şamlılardan güvenilir bir kişi ver.

Daha sonra kadınları ayrı bir eve yerleştirmelerini, ihtiyaçlarını gidermelerini ve kardeşleri Ali b. Hüseyin'in de onların yanında yer almasını emretti.

Ravi şöyle diyor: İmam Hüseyin'in (a.s) Ehlibeyti Yezid'in evine girdiler. O sırada Muaviye ailesinden Hüseyin için ağlayıp ağıt yakarak onları karşılamaya gitmeyen bir tek kadın bile kalmamıştı. Onlar üç gün boyunca Yezid'in evinde yas tuttular.

Ravi şöyle diyor: Bir gün Yezid küçük yaşta olan Amr b. Hasan b. Ali'yi çağırdı. Oğlu Halid'e işaret ederek, "Bu çocukla güreşir misin?" dedi. Amr, "Hayır; ama her birimize bir bıçak verirseniz onunla dövüşürüm!" dedi. Yezid bu cevabı duyunca ayağa kalkarak Amr'ı kucağına alıp, "Bu, babalarından aldığı mirastır, elbette ki yılan, yılan doğurur!" dedi.

Ravi şöyle diyor: İmam Hüseyin'in (a.s) Ehlibeyti hareket etmek isteyince Yezid onların beraberine verdiği Nu'man b. Beşir'e gerekli tavsiyelerde bulundu. Nu'man da onlarla birlikte hareket etti. Nu'man onları geceleyin gözlerinin önünden kaybolmamaları için önden hareket ettiriyordu. Kafile konaklayınca Nu'man'la bera-berindekiler onlardan uzaklaşıyor ve onları korumak için etrafa da-ğılarak bekçilik yapıyorlardı. Böylece abdestlerini yenilemek istediklerinde veya başka bir hacet için duruklarında hiçbir şekilde rahatsız edilmiyorlardı. Yol boyunca onları bu şekilde indiriyor, yu-muşak davranır, istek ve ihtiyaçlarını sorup karşılıyorlardı.