İbn Ziyad'ın Abbas ve Kardeşlerine Amannamesi

 Taberî şöyle yazıyor: Şimr b. Zilcevşen, İbn Ziyad'ın mektubunu aldıktan sonra Ali b. Ebu Talib'in (a.s) eşi ve Abbas, Abdullah, Cafer ve Osman'ın annesi Ümmü'l-Benin'in kardeşi oğlu Abdullah b. Ebu Mehall ile birlikte ayağa kalktılar. Abdullah b. Ebu Mehall b. Hezzam b. Halid b. Rabia b. Vahid b. Kaab b. Amir b. Kilab şöyle dedi:

 Ey emir, Allah sana hayır versin! Kız kardeşimizin çocukları Hüseyin'in ordusundadırlar. Uygun görürsen onlar için bir emânname yaz! İbn Ziyad bu öneriyi hoş karşılayıp katibine bir emân mektubu yazdırdı.

 Abdullah b. Mehall bu mektubu Kizman adındaki kölesiyle onlara gönderdi.

 Kizman Kerbela'ya vardığında onları çağırıp şöyle dedi: "Dayınız size bu emânnameyi gönderdi." Onlar, dayımıza selâm götür ve de ki, "Sizin emânnamenize ihtiyacımız yok. Allah'ın emânı, Sümeyye'nin oğlunun emânından daha ha-yırlıdır!"

 Ravi şöyle diyor: Şimr b. Zilcevşen de Ubeydullah b. Ziyad'ın mektubunu Ömer b. Saad'a ulaştırıp kendisine okudu. Ömer b. Saad, Ubeydullah b. Ziyad'ın mektubunun içeriğini öğrenince Şimr b. Zilcevşen'e şöyle dedi:

 Yazıklar olsun sana! Allah senin canını alsın ve bana getirdiğin fermana lânet etsin! Allah'a yemin ederim ki, yazmış olduğum mektup hakkında onun görüşünü sen değiştirdin. Böylece de hayırlı bir şekilde bitirmeğe ümitlendiğimiz işi zayi ettin. Vallahi, Hüseyin teslim olmayacaktır! Onun göğsünde özgür ve teslim olmaz bir ruh var. Şimr b. Zilcevşen, "Sen ne yapmak istediğini bana söyle! Ubey-dullah'ın emrine uyup düşmanıyla savaşacak mısın, yoksa ordunun komutasını bana mı bırakacaksın?" dedi. Ömer b. Saad dedi: "Sen böyle bir beceriye sahip değilsin; bu işi kendim yapacağım!" Şimr b. Zilcevşen, "Sen bilirsin!" dedi. Sonra Ömer b. Saad dedi: "Sen piyadelerin üzerinde ol!"

 Ravi şöyle diyor: Bu olaydan sonra, Şimr b. Zilcevşen, Hüseyin'in (a.s) ashabına yaklaşarak, "Kız kardeşimizin çocukları neredeler?" diye bağırdı. Bunun üzerine Ali'nin (a.s) oğulları Abbas, Cafer ve Osman dışarı çıkarak, "Ne oldu, ne istiyorsun?" dediler. Şimr, "Ey kız kardeşimin çocukları, sizler güvencedesiniz!" dedi. Onlar, Şimr'e şu cevabı verdiler:

 Sen bizim dayımız isen, Allah sana da getirdiğin güvenceye de lânet etsin! Resulullah'ın (s.a.a) oğlu güvencede olmadığı hâlde bize güvence mi veriyorsun?!