İbn Ziyad Seferberlik İlân Ediyor

 Belazurî, Ensabu'l-Eşraf'da şöyle rivayet eder:

 İbn Ziyad, Ömer b. Saad'ı gönderdikten sonra herkesin Kûfe'-nin askerî karargâhı olan Nuhayle'de toplanmasını istedi ve kimsenin buna aykırı davranma hakkı olmadığını ilan etti. Bunun ardından minbere çıkarak Muaviye'yi övdü; ihsan ve bağışlarından, sınır sakinlerine karşı cömertçe davranışlarından bahsetti. Onun zamanında ve onun vasıtasıyla insanların birlik ve beraberlik içinde olduklarını hatırlattıktan sonra şöyle dedi: Yezid de onun oğlu ve onun gibi biridir; onun yolunda yürür ve ona uyar. O, size olan bağışlarını yüzde yüz artırmıştır. Şimdi sizin ileri gelenlerinizden, tüccarlarınızdan ve bölge halkından kimse geri kalmayacak ve herkes bizimle birlikte karargâha gelecektir. Bugünden sonra orduya katılmayan birini görecek olsam, onun kanından ben sorumlu değilim!

 Sonra kendisi de Nuhayle'ye gitti ve Kadisiye'de dört bin kişilik ordunun başında bulunan Husayn b. Temim'i de çağırttı. Husayn, ordusuyla birlikte Nuhayle'ye geldi.

 İbn Ziyad daha sonra Kesir b. Şehab el-Harisî, Muhammed b. Eş'as b. Kays, Ka'kaa b. Suveyd b. Abdurrahman el-Minkarî ve Esma b. Hariceti'l-Fezarî'yi çağırtarak şöyle dedi:

 Halkın arasına yayılarak onları itaate teşvik edin; itaatsizliğin, fitne ve kargaşanın doğuracağı sonuçtan korkutup karargâhta toplanmalarını isteyin!

 Kûfe'nin tanınan ve bilinen şahsiyetlerinden olan bu kişiler, insanları teşvik ve tehditle karargâhta toplamak üzere Kûfe'nin dört bir yanına dağıldılar. Görevlerini yerine getirdikten sonra İbn Zi-yad'a döndüler.

 Bunlardan biri olan Kesir b. Şehab, Kûfe'de kalarak yorulmak bilmez bir çabayla sokak sokak dolaşıp halkı birlik olmaya çağırdı; fitneden, tefrikadan ve Hüseyin'e yardım etmekten sakındırdı.

 İbn Ziyad, Ömer b. Saad'ın Kerbela'ya varışından bir iki gün sonra Husayn b. Temim'in de, komutasındaki dört bin kişilik orduyla Kerbela'ya doğru hareket etmesini emretti. Sonra Haccar b. Ebcer el-İclî'nin bin kişilik bir orduyla ve Şebes b. Rib'î'nin de bin atlıyla, Hüseyin'e (a.s) karşı savaşmaya hazır olmalarını emretti. Kendisini hastalığa vuran Şebes, İbn Ziyad'dan kendisini mazur görmesini istediyse de, İbn Ziyad vazgeçmedi ve onu da bin kişilik bir orduyla Kerbela'ya gitmek üzere görevlendirdi. Şebes de itaat etti.

 Bazen İbn Ziyad, bin kişilik bir orduyu, Kûfe'nin ileri gelenlerinden birinin komutasında göndermesine rağmen bunların ancak üç yüz veya dört yüz ya da daha azı Kerbela'ya ulaşıyordu. Çünkü onların çoğu, Hüseyin (a.s) ile karşılaşmaktan utanıyordu.

 İbn Ziyad, Yezid b. Haris b. Rüveym'i de bin kişilik veya bundan az bir orduyla Kerbela'ya gönderdi. Sonra Kûfe'deki işlerle ilgilenmesi için Amr b. Haris'i kendi yerine bıraktı. Ka'kaa b. Suveyd'i de, bir grup atlıyla birlikte Kûfe etrafında devriye gezmekle görevlendirdi. Ka'kaa b. Suveyd, mirasını almak için Kûfe'ye gelen Hem-danlı birini yakalayıp İbn Ziyad'a götürdü. İbn Ziyad onu öldürdü.

 Böylece, Kûfe'de ergenlik çağına giren kimse kalmadı ve herkes Nuhayle'ye gönderildi.

 İbn Ziyad da sabahtan akşama kadar otuz ila yüz kişilik gruplar hazırlayarak Ömer b. Saad'a yardım etmeleri için Kerbela'ya gönderiyordu.

 İbn Nema, Musiru'l-Ahzan adlı kitabında şöyle yazmaktadır:

 Böylece İbn Ziyad'ın, muharrem ayının altısına kadar Kerbela'da topladığı ordunun sayısı yirmi bini buldu.

 Belazurî de Ensabu'l-Eşraf kitabında şöyle rivayet eder:

 Ubeydullah b. Ziyad, birilerinin Hüseyin'e (a.s) yardım edebileceği korkusuyla Kûfe'nin etrafına gözcüler dikmişti. Zahr b. Kays el-Cu'fî komutasında, Kûfe'nin çevresine ve yol ağızlarına silahlı korumalar yerleştirmişti. Ayrıca savaşın durumundan ve olup bitenlerden anında haberdar olmak için de Ömer b. Saad ile arasında hızlı koşan atlarla iyi biniciler görevlendirmişti.