İZZUDDİN MAHMUD-İ KAŞANİ

          27- İzzuddîn Mahmûd-i Kâşânî: İzzuddîn Mahmûd b. Ali-yi Kâşânî, VII/XIII. ve VIII/XIV. yüzyıl¬larda İran’ın meşhur alim ve arifle¬rindendir. Tasavvufta, Natanz’da oturan Şeyh Nûruddîn Abdussamed İsfahânî’nin öğrencisi ve takipçisiydi. 735/1334 yılında vefat etmiştir. Câmî, onun şiirlerinden çok derin irfanî anlamlar içeren on beytini ak¬tarmıştır. Tanınmış eserle¬rinden birisi İbn Fâriz’in Taiyye Kasidesi’ne yaptığı şerh¬tir. Bir diğeri Misbâhu’l-Hidâye ve Miftâhu’l-Kifâye adlı kita-bıdır. Bu kitap, tasavvufun usulü ve temelleri konu¬sunda önemli Farsça eserlerden olup İzzuddîn, bunu ya¬zarken daha çok Şeyh Şihâbuddîn Suhreverdî’nin ‘Avârifu’l-Ma‘ârif adlı kitabını göz önünde bulundur¬muştur. Kitabın nesri büyük bir oranda Arapça müfredler, terkibler, uzun cümleler ve Arapça şiirlerle karışmıştır. Bununla birlikte inşası Misbâhu’l-Hidâye’den biraz daha sade ve daha akıcı olacak bazı konuları da bulmak mümkündür. Bu kitabı ‘İmâd-i Fakih-i Kirmânî Farsça şiire çevirmiştir.