Yunus Emre -1- Kıyamet gününde mahşer yerine
Yeşil berat ile gelir Fâtıma
Sağında Hatice solunda Havva
Yeşil berat ile gelir Fâtıma Nurdan beratını almış eline
Seğirdiben gelir mahşer yerine
Müminler müjdeler birbirine
Yeşil berat ile gelir Fâtıma Mahşer yerinde feryad ediyor
Ümmetlerin diye niyaz ediyor
Alıp cehennemden azad ediyor
Yeşil berat ile gelir Fâtıma Yedikleri arpa darı danesi
Habibullah imiş onun babası
Oldur Hasan Hüseyin'in anası
Yeşil berat ile gelir Fâtıma Yedi kat göklerden iner melekler
Arş altında kabul olur dilekler
Hûriler gılmanlar yolunu bekler
Yeşil berat ile gelir Fâtıma Derviş Yunus'ta kıyamet olacak
Kişi ettiğini onda bulıcak
Zaif ümmetini şef'i olıcak
Yeşil berat ile gelir Fâtıma
-2-
Aşkın aldı benden beni, Bana seni gerek seni
Ben yanaram dün ü günü, Bana seni gerek seni Ne varlığa sevinerem, Ne yokluğa yerinürem
Aşkın ile avunuram, Bana seni gerek seni Aşkın âşıklar öldürür, Aşk denize daldırır
Sensin dün ü gün endişem, Bana seni gerek seni Sofilere sohbet gerek, Âhilere ahret gerek
Mecnun'lara Leyla gerek, Bana seni gerek seni Eğer beni öldüreler, Külüm göğe savuralar
Toprağım anda çağıra, Bana seni gerek seni Yünüs dürür benim adım, Gün geldikçe artar od'um
İki cihanda maksudum, Bana seni gerek seni
-3-
Benem ol aşk bahrisi, Denizler hayran bana
Derya benim katremdir, Zerreler umman bana Kaf dağı zerrem değil, Ay ü güneş bene kul
Hak'tır aslım şek değil, Mürşittir Kur'ân bana Çün dosta gider yolum, Mülk-i ezeldir ilim
Aşktan söyler bu dilim, Aşk oldu seyran bana Yoğiken ol barigâh, Vâridi ol padişah
Ah bu aşk elinden âh, Derd oldu derman bana Adem yaratılmadan, Can, kalıba girmeden
Şeytan lâ'net olmadan, Arş idi seyran bana Yaratıldığı Mustafa, Yüzü gül gönlü safa
Ol kıldı Hakka vefa, Andandır ihsan bana Aşk halinden bilmeyen, Ya delidir ya diri
Ben kuş dili bilirim, Söyler Süleyman bana Şeriat ehli ırak, iremez bu menzile
Aslım Hak'tır şek değil, Mürşidim Kur'ân bana Yunus bu halk içinde, Eksiklidir Hak bilir
Divâne olmuş çağırır, Dervişlik bühtan bana
-4-
Ey âşıkan ey âşıkan, Aşk mezheb ü dindir bana
Gördü gözüm aşk yüzünü, Yas kamu düğündür bana Ayruk bize yas eylemez, Gönlümüzü pas eylemez
Zehi Hak'dan gelen âvaz, Andan gelen ündür bana Ayruk bana ben dimeyem, Kimesneye sen dimeyem
Ya kul ya sultan dimeyem, Kalsun işidenler tana Ben bu aşktan ayrılmayam, Dergâhından sürülmeyem
Bundan dahi gider isem, Senin ile varam sana Ol Dost beni viribidi, Var dünyayı bir gör dedi
Geldim ü gördüm nicedir, Seni seven kalmaz sana Kullarına va'deyleyen, Yarın gün görünem deyen
Ol dostların sevindiği, Yarının bu gündür bana Yunus seni din edindi, Din nedir îman edindi
Aşka bu gün yarın nolur, İşi nedir önden sana
-5-
Ayetler ile bilinen, Her yerde hazır bulunan
Cennet içinde salınan, Hasan ile Hüseyin'dir Bundan Âşura eyleyen, Hem ruhunu şâd eyleyen
Anda şefaât eyleyen, Hasan ile Hüseyin'dir Muhammed'dürür dedesi, Gayet oldu ol gün ıssı
Evliyâlar ser-çeşmesi, Hasan ile Hüseyin'dir Kanlı gömleğini alan, Düşmanına karşı duran
Yezid'e kılıçlar salan, Hasan ile Hüseyin'dir Yunus eyder onda kalan, Bu dünyanın sonu viran
Kerbelâ'da şehid olan, Hasa ile Hüseyin'dir
-6-
Ko ben şeyhin eşiğinde yanayım
Dönmezem şeyhimden ya ne döneyim
Kıyamet gününde mahrum kalmayım
Dönmezem şeyhimden ya ne döneyim Münkirler ki yolumu da basarsa
İşte gerdan işte urgan asarsa
Eğerleyim başımı da keserse
Dönmezm şeyhimden ya ne döneyim Benim şeyhim gayet ulu kişidir
Üçler kırklar yedilerin eşidir
On iki İmam'ın sır yoldaşıdır
Dönmezem şeyhimden ya ne döneyim Derviş Yunus bu cihana gelicek
Arayıp derdine derman bulicek
Koyun şeyhe hizmet eden ölicek
Dönmezem şeyhimden ya ne döneyim | 
