Futuh-i İbn A'sem'de şöyle geçer: O mecliste olan Yahudi bilginlerinden birisi, "Kimdir bu genç ey Müminlerin Emiri?!" diye sordu. Yezid, "Şu kesik baş, onun babasıdır." dedi. Yahudi bilgini, "Bu baş kimindir ey Müminlerin Emiri?!" dedi. Yezid, "Hüseyin b. Ali b. Ebu Talib'indir." dedi. Yahudi bilgini, "Annesi kimdir?" diye sorunca, Yezid, "Muhammed'in kızı Fatıma'dır." karşılığını verdi. Bunun üzerine Yahudi bilgini şöyle dedi: Allah!ım! Bu Peygamberinizin -kızının- oğlu mu?! Onu bu kadar çabuk mu öldürdünüz?! Evlatları konusunda Peygamberinizin hakkını ne de kötü gözettiniz! Vallahi eğer bizim aramızda Musa b. İmran'ın bir oğlu olsaydı Allah yerine biz ona tapardık. Fakat Peygamberiniz aranızdan dün ayrıldığı hâlde onun oğlununun başına üşüşüp onu öldürdünüz!! Ne kadar da kötü ümmetsiniz siz! Yezid, Yahudi bilginin bu sözüne kızarak boynunu vurmalarını emretti. Fakat Yahudi bilgin şöyle dedi: İster beni dövün, ister öldürün ve ister serbest bırakın, ben Tevrat'ta okudum ki, kim bir peygamberin oğlunu öldürürse, her zaman mağlup olur ve öldüğü zaman da Allah onu cehennem ateşine atar! | 
