Şehriyâr -1- Yıkılıp dinin evi, rıhlet(1) edip Hatm-i Rusül(2)
Çırpılıp din kapısı Hazret-i Zehrâ başına Sıkt olup Muhsin'i, Zehrâ özü de oldu şehîd
Kül elendi o zamandan beri dünya başına Kerbelâ fâciası bezrin(3) ekip başlandı
Tâ kıyamet ne kopa, Zeyneb-i Kûbrâ başına Muddaî olmadı fermân-ı Gadîr'e teslim
Gör ne tufân getirip Ümmet-i Tâhâ başına Meşveret emr-i İlâhî'de olur mu? Heyhât!
Çektiler cebr ile Mevlâ'yı da şûrâ başına Hazret-i Fâtıma'nın kabri de mehcûr oldu
Çâdur-i ismetini saldı Süreyyâ başına Ümmet olmazsa imâmet de olur hâne nişin(4)
Dolanır Ka'be de gittikçe Kelisâ(5) başına Bu olan iş mi ki akşam çağı Allâh çobanı
Çölde Allâh davarın(6) boşlaya bicâ başına?(7) Ümmetin ekseri mısdâk-ı "Le Qad Haqq-el Qavl"(8)
O havâri yağışanmazdı9 Mesîhâ başına Müslim'in dört neferi mu'min olup Selmân tek
Yusuf'un aşkı düşer dipte Züleyhâ başına Gölgesi tâc-ı saâdet, bu şehâdet şevki
Özü bir kuş ki konup Sidre ve Tubâ başına "Şehriyâr", geldi Hüseyn'in sesi, Âşûrâsı
Tâ düşe aşk-ı şehâdet dil-i şeydâ başına 1-Vefat etmiş 2-Peygamberlerin sonuncusu
3-Tohumunu ekerek
4- Evinde hapsolur.
5- Kilise
6- Sürüsünü
7- Başıboş
8-Yasin suresinin 7. âyetindeki manaya işarettir.
-2-
Hüseyne yerler ağlar göğler ağlar
Betül-i murteza peygember ağlar Hüseyn'in nohesin "Dilriş" yazanda
Müselman sehlidir ki kâfir ağlar Kör olmuş gözlerin gan tuttu Şimr'in
Ki görsün öz elinde hançer ağlar Hüseyn'in köyneyi Zehrâ elinde
Çeker geyha kıyâmet, mahşer ağlar Atanda Hermele ok Kerbelâ'da
Göreydin düşman ağlar, leşker ağlar Gucağında göreydin Ümm-ü Leylâ
Alıp na'şı Aliyy-i Ekber ağlar Rubâb, nisgil döşünde süt görende
Aliyy-i Esğer'i, yad eyler ağlar Başında kakül-i Ekber hevâsı
Yer ağlar, sünbül ağlar, enber ağlar Yazanda Âl-i Tâhâ nohesin men
Kalem gördüm sızıldar, defter ağlar Ali, şaqq-ül gamer, mihrap tilit qan
Kulak ver, mescid okşar, minber ağlar Ali'den "Şehriyâr", sen bir işâre
Kucaklar kabri, Mâlik Eşter ağlar | 
