Salik

            Süluk ve yolu katetmek için hankaha giden ve şeyhe itaat etme bağını boynuna bağlayan kişeye mürit ve salik denir. Müritler iki kısma ayrılırdı: Halvet ashabı olan müritler ve halvet ashabı olmayan müritler. Halvet ashabı olan müritler, tarikatın salikleridir. Şeyh, onların terbiye¬sinde bazı şartlara uymalıdır. Onların da kendilerine özgü görevleri var¬dır. Bu grup, süluk işlerinin sonuna kadar zaviyeyi, hankahı ve şeyhlerini terk edemezler ve diğer şeyhlerin müritleri ile konuşamaz yada onlarla oturamazlar. Halvet ashabı olmayan müritler ise böylesine ağır şartlara sahip değillerdi ve genellikle de şeyhin meclisi dışında hankaha gitmezlerdi. Zamanlarının diğer kısmını halk arasında geçirirlerdi. Mürit, kendi nefis ve ruhunu şeyhine teslim etmeli, asla ona muhalefet etmeme¬lidir. Ona karşı inanç konusunda samimi ve doğru olmalı, yiyecek ve içe¬ceğinde tasarrufta bulunmalı. Yani en helalinden yararlanmalı, zulüm olacak şeylerden uzak durmalı, nefsi tanımalı, onun birçok riyazetine göre eğitmeli… Salikin hankaha kabul edilmesi, onun tevbe ile denenmesin¬den sonra başlar. Bu esnada Şeyh, onun üzerine Tevbe ayetini okur. Mü¬rit, “Tevbe ettim, kötü şeylerden, oyundan, eğlenceden ve Hz. hakkın ve peygamberinin sözüne muhalif olan her şeyden vazgeçtim” derdi. Mürit, bu tövbesini bozmamalıdır. Aksi durumda şeyhin nefreti ve saliklerin öf¬kesiyle karşılaşırdı.