Müslümanların Halifesinin Şiiri!

 Ordu Medine'ye doğru hareket etmeye hazırlanınca Yezid şu şiiri okudu:

 Ey Ebu Bekir! Ansızın gece gelip çatınca

 Ve ordu Vadi'l-Kura'da konaklayınca

 Yirmi bin genç ve orta yaşlı savaşçıyı

 Cümle sarhoş mu görüyorsun?

 Yoksa uykusu kamçı tümü uyanık mı?!

 Abdullah b. Zübeyr'in künyesi Ebu Bekir ve Ebu Habib'di. Abdullah b. Zübeyr de Yezid'i çok sarhoş olan ve çok şarap içen anlamında "sıkkir ve hımmir" diye adlandırmıştı.

 Mes'udî diyor ki: Yezid, Abdullah b. Zübeyr'e şu şiiri gön-derdi:

 Kendi yardımına çağır gökteki Allah'ı

 Sana gönderiyorum Akk ve Eş'ar kişilerini

 Ey Eba Habib! Nasıl kurtulacaksın onlardan?

 Kurtar canını ordu sana gelmeden! Taberî ve diğer tarihçiler de şöyle demişlerdir: (Nakil, İbn Esir'den yapılmaktadır.)

 Abdulmelik Mervan, Yezid'in o emirlerle Medine'ye bir ordu gönderdiğini öğrenince, olayın vahamet ve büyüklüğü-nü ortaya koymak amacıyla, "Göğün yere düşmesini arzulu-yorum." dedi. Fakat çok geçmeden kendisi de hilâfeti döne-minde ondan daha kötü bir iş yaptı. Haccac b. Yusuf el-Se-kafî'yi bir ordu komutanlığında Mekke'ye gönderdi, o da ora-yı kuşatarak mancınıkla Kâbe'yi yerle bir etti, ayrıca Abdul-lah b. Zübeyr'i de öldürdü.