MUİNUDDİN YEZDİ

         35- Mu‘înuddîn Yezdî: “Mu‘allim” olarak tanınan Mevlânâ Mu‘înuddîn Ali b. Celâluddîn Muhammed Yezdî, VIII/XIV. yüzyılın ta¬nınmış alim ve yazarlarındandır. Babası zamanının alimlerindendi. Mu‘înuddîn, ilk ilmî bilgilerini aldıktan sonra Kadı Azududdîn Îcî’nin ders halkasına katıldı ve ilim ve kemal eğitimi aldı. Hatta öyle bir dereceye geldi ki 745/1345 yılında Kirmân’da bir ders halkası oluşturdu, bundan dolayı da “Mu‘allim” lakabıyla meşhur oldu.

 Mu‘înuddîn-i Yezdî’nin en önemli eseri Muzafferîler ailesinin tarihini konu alan Mevâhibu’l-İlâhî adlı kitabıdır. Bu kitabın yazımına 757/1356 yılında başlandı, 766/1365 yılında Şah Şuca’ın adına tamamlandı ve tamamlandığı yıla kadarki olayları içermektedir. Bu kitap, sanatlı ve süslü bir inşa ile yazılmış, yazarı sanat ve zorlaştırmak için aşırıya kaçmış ve bu yolla da eserinin Cihânguşâ-yi Cuveynî’nin yerinde olduğunu göstermiştir.

Mu‘înuddîn’e ait bir başka kitap elde mevcut olup meşhur arif Şeyh Şihâbuddîn Suhreverdî (ö.632/1234)’nin Reşefu’n-Nesâyihu’l-İmâniyye adlı kitabının tercümesidir. Aynı şekilde kendisine ait Nuzhetu’s-Surûr adlı bir risale de elde mevcut olup 757/1356 yılında Şah Şuca’ın Emir Sultan Şah’ın kızına kavuşmasını kutlamak amacıyla yazılmıştır.