MUBAREKŞAH

          3- Mubârekşâh: Mubârekşâh lakaplı ve “Fahr-i Müdebbir” olarak meşhur olan Muhammed b. Mansûr b. Sa‘îd b. Ebû’l-Ferec, VII/XIII. yüzyıl başlarının tanınmış yazarlarındandır. Mubârekşâh’ın sözlerinden de anlaşıldığına göre, dedeleri ilim ve edebiyat ehli ve zamanın padişahla¬rının saygısına konu olan kimselerdi. Kendisi de zamanının padişahları yanında saygı içinde yaşadı, hayatı Lahor ve Dehli’de geçti. Galiba 633/1236 yılından önce öldü. Onu Fahruddîn Mubârekşâh-i Merverûdî (ö.602/1206) ile karıştırmamak gerekir. Fahr-i Müdebbir’den geriye aşa¬ğıdaki eserler elde kalmıştır:

          1- Bahru’l-Ensâb: İslam peygamberinin nesebi, dostları, Kur’an’da adı geçen peygamberler, Arap padişahlarının şecereleri, cahiliyet ve İslam dönemi şairler ve Gurlulara kadar gelen Acem şahlarını konu edinmekte¬dir. Bu kitabın dibacesini Sir Denis Ross, 1927 yılında Londra’da bastır¬mış ve onu yanlışlıkla Fahruddîn Mubârekşâh-i Merverûdî’ye mal etmiş¬tir. 2- Âdâbu’l-Mulûk ve Kifâyetu’l-Memlûk

          3- Âdâbu’l-Harb ve’ş-Şucâ‘a: Çok önemli Farsça kitaplardan olup us¬taca ve sade bir nesre sahiptir. Bu kitabı Mubârekşâh, 626/1229 yılından sonra Şemsuddîn İltutmiş adına yazdı. Konusu padişah, hakim, vezir ve ordu komutanlarının iyi sıfatları, savaş kuralları, at konusu ve türlerinin tanımı, silahların ayrıntılı özelliklerini konu alır. Bunları zikretmenin ya¬nında aynı zamanda önemli tarihî bilgileri de içerir. Nesri akıcı, dili İran’ın doğu bölgesinde var olan lehçelerin özellikleri ile doludur.