ÖMER B. SAAD'IN KERBELA'YA GELİŞİ

 Taberî ve diğerleri şöyle der (metin Taberî'dendir ) : "Hüseyin'in Kerbela'ya indiği günün sabahı, Ömer b. Saad b. Ebi Vakkas da dört bin kişilik ordusuyla Kûfe'den oraya geldi."

 Ömer b. Saad'ın böyle bir görevi kabul etmesinin nedeni şuydu: Kûfe valisi Ubeydullah b. Ziyad, Emevî hükümetine karşı kıyam ederek Destab'ı ele geçiren Deylem ayaklanmasını bastırması için onu, dört bin kişilik bir orduyla Destab'a gitmek üzere görevlendirmiş ve buna karşılık olarak da Rey hükümetinin fermanını vermişti. Hammam el-A'yun'da konaklayan Ömer b. Saad, hareket etmek için hazırlandığı sırada Hüseyin (a.s) kıyam etmiş ve Kûfe'ye yönelmişti. Bunun üzerine İbn Ziyad, Ömer b. Saad'ı çağırtarak ona, "Emrindeki savaşa hazır orduyla önce Hüseyin'in üzerine yürü ve onun işini bitirdikten sonra görev bölgene doğru hareket et!" dedi. Ömer b. Saad, "Allah sana rahmet etsin; beni bundan muaf gör!" dedi. İbn Ziyad dedi: "Bu, ancak sana vermiş olduğumuz hükümet fermanını iade etmen şartıyla mümkün olur." Ömer b. Saad bu cevabı alınca, "Düşünmem için bugün bana müsaade et!" dedi ve arkadaşlarına danışmak için ayrıldı.

 Ömer b. Saad'ın bu konuyu danıştığı herkes, onu bu işten sakındırdı ve hatta kız kardeşinin oğlu Hazma b. Muğire b. Şu'be ona şöyle dedi: "Dayıcığım! Allah aşkına Hüseyin'le savaşmaktan, onunla akrabalık bağlarını kesmekten ve böyle bir günahı işleyerek Rab-bini mülakat etmekten sakın! Andolsun Allah'a ki, eğer yeryüzünün mülkü ve hükümeti senin olsa bile onları kaybetmen, elini Hüseyin'in kanına bulayarak Allah'ı mülakat etmenden daha iyidir!" Ömer b. Saad, "İnşaallah buna uyacağım." dedi.

 Abdullah b. Yesar el-Cehenî'den şöyle rivayet edilmiştir: Ömer b. Saad, Hüseyin'e (a.s) karşı savaşmakla görevlendirilince onun ya-nına gittim. Bana şöyle dedi: "Ubeydullah, Hüseyin'le savaşmamı emretti!" Ben onu bu işten sakındırarak, "Allah yardım etsin sana; Allah hidayet etsin seni! Sakın böyle bir işi yapma ve Hüseyin'le savaşmaya kalkışma!" deyip evinden dışarı çıktım. Fakat bir süre sonra Ömer b. Saad'ın Hüseyin'le savaşmak için ordusunu hareket ettirdiğini öğrenince yanına gittim. Ömer b. Saad oturmuştu; beni görünce yüzünü benden çevirdi. Onun bu hareketinden, Hüseyin'le savaşmaya karar verdiğini anladım ve yanından ayrıldım.

 Taberî şöyle rivayet eder: Ömer b. Saad, Ubeydullah b. Ziyad'ın yanına gelerek, "Allah sana hayır versin! Beni Rey valiliğine sen atadın, fermanını yazdın ve insanlar da bunu duydu. Şimdi eğer uygun görüyorsan fermanını benim için geçerli kıl ve Hüseyin'e karşı savaşta sana yetecek bu hazır orduyu, Kûfe'nin ileri gelenlerinden başka birinin komutasında gönder! Onunla savaşmaktan beni mazur gör!" dedikten sonra Kûfe'nin ileri gelenlerinden bir kaçının adını sıraladı. Ubeydullah, "Kûfe'nin büyüklerini bana tanıtmana hiç gerek yok. Bu iş için birini aday göstermeni istemedim ben? Ya bu hazır orduyla kendin savaşa gidersin, ya da fermanımı geri verirsin!" dedi.

 Ömer b. Saad, İbn Ziyad'ın direttiğini görünce, "Olsun, kendim giderim." dedi ve hazır beklemekte olan dört bin kişilik orduyla Hüseyin'e karşı savaşmak için Kerbela'ya doğru yola koyuldu. Ömer b. Saad, Hüseyin'in Neyneva'ya geldiği günün sabahı Kerbela'ya vardı.