KIYÂMA SURESİ Mekkîdir, kırk âyettir. (Sûrede kıyametten bahsedildiği için bu ad verilmiştir.) Rahman ve Rahîm Allah Adıyla 1- Andolsun kıyâmet gününe. 2- Ve andolsun kendini kınayıp duran nefse.
3- Sanıyor mu insan, kemiklerini hiç mi toplayamayız?
4- Evet, değil kemiklerini, parmak uçlarını bile düzüp koşmaya gücümüz yeter.
5- Hayır, insan, ilerde olanı yalanlamak ister. 6- Ve kıyâmet günü ne vakit diye sorar.
7- Ve şaşırıp gözler dikilince.
8- Ve ay tutulunca. 9- Ve güneşle ay birleştirilince.
10- İnsan der ki o gün, nerede kaçacak yer?
11- Hayır, yok kaçacak, sığınacak yer.
12- O gün Rabbinin katındadır karâr edilecek yer.
13- O gün önce yaptığı da haber verilir insana, sonra yaptığı da.
14- Hayır, insanın âzası, aleyhine tanıklık eder.
15- Özürlerini ortaya dökse de.
16- Vahyi, acele edip okumak için dilini oynatıp durma. 17- Şüphe yok ki onu toplayıp unutturmamak da bize düşer, okumak ve tertîb etmek de.
18- Onu okuduk mu, uy okuyuşuna. 19- Onu anlatıp bildirmek de şüphesiz, bize düşer.
20- Hayır, siz geçip gideni seversiniz.
21- Ve âhireti bırakırsınız.
22- O gün yüzler parlar, güzelleşir.
23- Ve Rablerine bakar.
24- Ve yüzler, asılır, kararır.
25- Bellerini kıracak bir felâketi bekler. 26- Hayır; can, köprücük kemiklerine gelince.
27- Ve bir okuyup üfleyen yok mu denince. 28- Ve şüphe yok ki bu çağın, bir ayrılık çağı olduğunu anlayınca. 29- Ve baldır, baldıra dolaşınca.
30- O gün, Rabbinin tapısına götürülür.
31- O, ne birşeyi vermiştir sadaka olarak, ne namaz kılmıştır.
32- Ve fakat yalanlamıştır, yüz çevirmiştir. 33- Sonra da salına-salına yakınlarının yanına gitmiştir.
34- Kötülük sana gerek, gene de kötülük sana. 35- Sonra da kötülük sana gerek de gene kötülük sana.
36- Yoksa insan, sanır mı ki kendi keyfine bırakılır? 37- Erlik suyundan dökülen bir katre değil miydi?
38- Sonra bir kan pıhtısı oldu da onu yarattı, âzasını düzüp koştu. 39- Derken ondan da erkek, dişi, çiftler yarattı.
40- Bunları yapanın, ölüyü diriltmeye gücü mü yetmez? | 
