Kemteri -1-
Hâzin-i gencîne-i sırr-ı Hudâsın yâ Ali
Vâris-i zât-ı peyamber Hel eta'sın yâ Ali Nokta-i evvel bidâyet her ulûmun bâbısın
Nûr-u Hak'sın sırr-ı Bismillâh'da Bâsın yâ Ali Yok bu ümmette nazîrin hâsılı bir nûrsun
Lâhmüke lâhmî Habîb-i Kibriyâ'sın yâ Ali Âstân-ı devletin dâr-ül- emandır âşıka
Pâdişâh-ı zât-ı mutlak mültecâsın yâ Ali Sırr-ı vahdette olan nûr-u meveddet aşkına
Bendene şâhın meded kıl rehnümâsın yâ Ali Rü siyâhım şerm ile geldim der-i ihsânına
Sen şefâat eyle ma'rüf-i sehâsın yâ Ali Lûtfuna muhtâcdır her vech ile bu Kemterî
Şefkat etmek mücrimîne mübtelâsın yâ Ali
-2- Tâ ezel bezminde ikrâr eyleyen Şiîleriz
Bunda ol ikrârı tekrâr eyleyen Şiîleriz Doğrudan doğru riâyet eyleriz yok hîlemiz
Şer-i enver ile reftâr eyleyen Şiîleriz İhtedu bişşemsi emrine riâyet eyledik
Ehl-i Beyt'i her dem ezkâr eyleyen Şiîleriz Dahl eden bir gün gelir tasdîk eder erkânımız
Düşmeni kendüye hoş yâr eyleyen Şiîleriz Derd-i aşka duş olub lokman'a minnet etmeyiz
Kendi derdimize tîmâr eyleten Şiîleriz Hak Muhammed'le Ali'nin sâyesinde Kemterî
Nefs-i bed evhâmı Bîzâr eyleyen Şiîleriz
-3-
Âh kim erdi yine mâh-ı muharremdir bu gün
Sîne sûzan dîde giryan olacak demdir bu gün
Kaldı Zâlimler elinde vâris-i sıbt-ı Nebi
Ağla çeşmim haşre dek eyyâm-ı mâtemdir bu gün
Kerbelâ hâkinde ferzend-i resûl oldu şehîd
Bir içim su vermediler çün müsellemdir bu gün
Ehl-i Beyt'in çektiğin yâd eyleyüb şâm ü seher
Kara bağlar durmaz ağlar ol ki âdemdir bu gün
Kim ki bir katre gözündrn yaş dökmezse eğer
Ceddi yoklansa çıkar mel'ûna hurremdir bu gün
Ehl-i tuğyandan zuhür etti bu fitneiltihâb
Lânet olsun ol gürûh-i bî hicâba bî hisâb İrtihâl ettikte âlemden cenâb-ı Mustafâ
Hep ser-i hâra hücûm etti gür^üh-i eşkiyâ
Yâ Ali ente maalhakki hadîsi var iken
Çok cefâlar gördü bu kavmin elinden Mürtezâ
Men ezâni emrini kasden ferâmûş ettiler
Bâb-ı Zehrâ'ya gelüb etti o zâlimler ezâ
Dil şikest etti o bî din itret-i peygamberi
Zerre îmânı olan etmez bu kâra iktida
Ol Yezid-i bî mürüvvet zâlimin ettiklerin
irtikâb etmez bu fi'li kim eder İblis hayâ
Ehl-i Beyt'e buğz eden ol kim munâfıkdır hemin
Bu hadîs-i pâke îmân etmeyen olur lâîn Cem' olub bir araya mel'unlar isyân ettiler
Ehl-i Beyt'in mahvine bilcümle peymân ettiler
Tâ o rütbe ittifâk etti munâfıklar ki âh
Hâce-i ümmülfesâdı Şâm'a sultân ettiler
Hakkı Zehrâ'yı alub gasb etti âhır zâlimûn
Hâtır-ı Peygamber'i incittiler kan ettiler
Ol çerâğ-ı Ahmed'i söndürmeğe kalkıştılar
Bunlar ol mel'un ki evvel terk-i îmân ettiler
Bunlar iken bezm-i hâs-ı Rabb-ı izzette kabûl
Zâliman bu hânedânı zâr ü giryân ettiler
Kim sebeb verdiyse yâ Rab lâ'net olsun cânına
Âline ensâbına ihvânına a'vanına Kerbelâ'da aldılar etrafını ol hazretin
Goncasın soldurdular ol gülistân-ı ismetin
Bir takım kelb-i akur etti o mazlûma gulû
Eylediler hûn ile âlûde cism-i devletin
Kurratül'ayn-ı Habîb-i kibriyâ'ya nettiler
Ol Yezîd hiç tutmadı Fahr-i cihânın hürmetin
Kimseye vermezdi mel'ûn müslümanlık şânını
Ol gürûh-i bed siriştin anla islâmiyyetin
Düşmen-i Âl-i abâ'dır ol ki lâ'net eylemez
Lâ'net olsun ana çekmekte Ümeyye gayretin
Tutma hubb-i düşmen-i Âl-i abâ'yı sînede
Farkı yoktur lâşeden hıfz eyleme gencînede Ol anûd ibn-i fürûmâye Pelîd ibn-i Ziyâd
Başına cem' etti ol kelb askerin bilitihhâd
İns ü cinne Hak'kın âb-ı hazrete ehl-i inâd
Bu ne vicdandır Hüseyn-i Kerbelâ'ya kıydılar
Ol munâfıklar edüb emr-i Yezîd'e inkiyâd
Erdi mel'un kâmına lâ'net o kavmin cânına
Şâm'a celb etti ser-i pâki Yezîd-i bed nihâd
Mustafâ'nın âline bu cevri lâyık gördüler
Dîni ayrı kâfir olsa eylemez bunca fesâd
Şimr-i Zülcevşen Ömer bin Sa'd ile bir de Sinan
Bunlar içün lâ'net etmek bizlere farzdır heman Hazret-i Zeynel-âba iken imân-ül-müslimîn
Etmediler iktidâ zulm ettiler ol hâinîn
Bâkır u Câfer'le Kâzım'la Ali Mûs-er- Rızâ
Dest-i düşmenden neler çekti meded Âl-i Hüseyn
Şeh Takî vü bâ Naki vü Askeri serverlerin
Her biri bir cevr ile oldu şehîd ol nâzenîn
Hâtem-i Âl-i Abâ ol Mehdi-i Sâhib livâ
Çeşm-i âlemden nihân oldu imâm-ı pâk-i din
Gelmedi Âl-i Ümeyye veş bu dehre bir bir pelîd
Çârdeh ma'sûma şefkat etmedi kavm-i lâîn
Hak Muhammed'le Ali'ye sıdk ile îmân eden
Lâ'net eyler Âl-i Süfyân'a müselmânim deyen Ey Hudâ lûtf et bize ol Mustafâ'nın aşkına
Sıhr-ı Peygamber Aliy-yel- Mürtezâ'nın aşkına
Gonca-i bâğ-ı Muhammed Fâtıma Hayrünnisâ
Dâderi Şâh-ı Şehîd-i Kerbelâ'nın aşkına
Hubb-i Ehl-i Beyt ile al cânımı yâ Rabbenâ
Kemterî'ye kıl kerem Âl-i abâ'nın aşkına
Hak akıllar vermiş ihsân eylemiş her bir kula
Fark u temyîz eyle sofî enbiyânın aşkına
Nice âyât ahâdîs ile müsbet gün gibi
Geç teberâdan tevellâya Hudâ'nın aşkına
Ehl-i Beyt'in rûhuna bî had salât ile selâm
Lâ'net olsun düşmen-i Âl'e ilâ yevm-il- kıyâm
-4-
Hak'dan özge gayrı yokdur âlem-i vahdette tâ
Kendi nûrundan yarattı bunları Rabb-il- ulâ
Ahmed-i Muhtâr'dır mir'ât-ı zât-ı Kibriyâ
Ol cihetten âşikaane oldu sırr-ı Hel etâ
Nûr-u vâhiddir Muhammed'le Ali-yel- Mürtezâ
Zât-i mahbûb-u Hudâdır Hamse-i Âl-i Abâ Hâkipây-i Ehl-i Beyt'e rûyemâl ol ey püser
Bendesi ol kim azîzim rûşen olsun dîdeler
İsm-i pâkin yâd edüp ezkâr kıl şâm ü seher
Dört kitâbın sırrına vâkıf olam dersen eğer
Nûr-i vâhiddir Muhammed'le Ali-yel- Mürtezâ
Zât-i mahbûb-u Hudâ'dır hamse-i Âl-i Abâ Vasf-ı pâkin muhtasar kıldım beyan efzûndur
Cûd ü feyz ile bu âlem serteser meşhûndur
Tâ ezelden bunları sevmek bize kanûndur
Bunları inkâr eden elhâsılı mel'ûndur
Nûr-i vâhiddir Muhammed'le Ali-yel- Mürtezâ
Zât-i mahbûb-u Hudâ'dır hamse-i Âl-i Abâ Zerre hürmet etmeyüp Peygambere ol bi hicab
Kangı akl ile bu kâra başladı İbn-i kilâb
Ol çerâğ-ı hânedânı eyledi zâlim harâb
Lâ'net olsun cânına kavm-ı Yezîd'in bî hicâb
Nûr-i vâhiddir Muhammed'le Ali-yel- Mürtezâ
Zât-i mahbûb-u Hudâ'dır hamse-i Âl-i Abâ Ey taassub ehli râh-ı müstakîme çekme sed
Fark u temyîz et ko kibri olma şeytandan eşed
Çeşm-i insâf ile bak zîrâ ayandır nîk ü bed
Cân ü dilden bunlara îmân eden bulur meded
Nûr-i vâhiddir Muhammed'le Ali-yel- Mürtezâ
Zât-i mahbûb-u Hudâ'dır hamse-i Âl-i Abâ Hak peyemberden cenâb-ı Mehdi'ye gelince dek
İns ü cinne bunlar idi iktidâ idilecek
Her birinin hâkipây-i devleti kadr-i felek
Dönmem imânım budur ey Kemterî tâ haşre dek
Nûr-i vâhiddir Muhammed'le Ali-yel- Mürtezâ
Zât-i mahbûb-u Hudâ'dır hamse-i Âl-i Abâ | 
