Kalp Huzuru, Namazin Ruhudur
Her seyin bir bedeni, bir de ruhu vardir. Namazin ruhu da, "kalp huzuru"dur; kalp huzuru olmayan bir namaz, sadece kelime, hareket ve sekillerden ibarettir.
Namazda kalbî huzurun manasi; insanin Allah'a kalben yönelerek O'ndan gaflet etmemesi, namazi idrak etmesi, ayrica insanin ne istiyor, hareket ve fiillerinin manasi nedir, kime yönelmis, kiblesi neresidir, niçin namaz kilmaktadir, nasil bir ilâh karsisinda dua ve niyaza, hamd-ü senaya, kulluk ve ibadete durdugunu iyice bilmesidir.
Eger insanin zihni diger meselelerle mesgul olursa, insan dalginliga düserse, her ses, her manzara, her gelis-gidis, her yazi ve resim kendisini mesgul eder, nerede durdugunu, ne yapmakta oldugunu bilmez, namazda oldugunu unutursa, bu, kalbî huzurun bulunmadigi manasina gelir.
Namazda kalp huzurunu elde etmenin yolu, insanin, namazin manasini, okudugu seylerin anlamini bilmesidir.
Diger bir yolu, gidis-gelislerin, seslerin, resim ve tablolarin dikkatini çekmeyecegi bir yerde namaz kilmasidir.
Bir baska yolu, namazdan önce ve namaz sirasinda, namaz kilan kimseye dikkat ve manevîyat veren, Allah'la olan irtibat ve bagini kuvvetlendirip kendi kullugunu kendisine hatirlatan sünnet ve müstehaplari yerine getirmesidir.
Önemli bir sahsiyetle görüsmeye gittiginizde, en iyi elbiselerinizi giyinir, edepli bir sekilde, onun huzurunda durur veya oturur ve her türlü edep disi hareketten kaçinirsiniz. Onun ve kendinizin sözlerine dikkat eder ve görüsme müddeti boyunca o önemli sahsiyete hürmetle davranirsiniz.
Yüce Allah, varliklarin en üstünüdür; kâinat ve bütün varliklarin kaynagi O'dur. Biz, O'nun nimetlerinden yararlanan zayif ve muhtaç kullar olarak, verdigi nimetler karsiliginda, sükür vazifesini yerine getirmek için namaz kilar ve ibadet için huzurunda dururuz.
Allah huzurundaki bu konumumuza dikkat etmemiz, kalbi yumusatir; tevazu, husu ve alçakgönüllülük meydana getirir.
Namaz "Allah'in zikri"dir. Elimizden geldigi kadar, yüce Allah'in azamet ve yüceligi, bizim ise muhtaç birer kul oldugumuz konusunu devamli kalbimizde diri tutarsak kilacagimiz namaz daha yapici olur.
Unutmamamiz gerekir ki, rükularimizda, yüce yaraticinin azameti karsisinda egiliyoruz.
Secdelerimiz, bütün varliklarla birlikte yüce Allah'a husuyla itaat edip teslim olmamizdir.
Tesbihatimiz, yüce Allah'a secde edip tesbih eden kâinatin bütün zerreleriyle eslik etmemiz demektir.
"Degil sadece insanoglu O'nu tesbih etmede/Daldaki bülbül de lisan-i hâliyle O'nu tesbih etmede."
Sadece biz degil, bütün âlem, kendine has lisaniyla Allah'i takdis ve tesbih etmektedir. Ve bu, O'nun hikmet ve kudretinin nisanesidir
"Gün yüzüne çikan her bitkinin
Ilk sözüdür, "Vahdehu lâ serike leh!"
Kalbin huzuru, namazin can damaridir.
Ibadet ve namazlarimizda, Allah'tan baska hiç kimseyi düsünmemeye, kalbimizin, fikrimizin ve dikkatimizin baska yerlere dagilmamasina gayret edelim.
|
