Islam Hürriyet Dinidir

Islâm'in hürriyet dedigi sey, bireyin nefsanî egilimlerden kurtulmasinin yani sira, zalimlerin zulüm ve sultasindan kurtulmasi ve zalimler karsisinda hür olmasidir. Zira zalimler ve zorbalar kendi emellerini gerçeklestirmek için yetenek ve beceri sahibi insanlari istihdam edip kullanirlar; insanlarin serefini, onurunu, canini ve malini acimasizca talan eder ve kendilerine boyun egdirebilmek için zorla da olsa onlari zillete sürükleyip itaatkâr köleler hâline getirmek isterler. Kapitalizm, komünizm ve benzeri diktatörlük sistemlerinde bireylere ve bütün topluma karsi bu tür bir kölelestirme politikasi uygulanir ve dayatilir. Toplum, türlü baski, tehdit, santaj, vaat ve dayatmalarla hakka, hakikate ve gerçege aykiri kanun ve uygulamalari kabule ve itaate zorlanir.     

Islâm dini güç ve iktidarin, hâkimiyet ve egemenligin sadece ve sadece Allah'a ait oldugunu ilân ederek insani kendi hemcinslerine köle olmaktan kurtarmis, kula kullugu önlemis, zalimlerle zorbalara egilmemek gerektigini ögretmis, hiçbir düzenin ve sistemin temin edemeyecegi gerçek bir hürriyeti ve bagimsizligi Müslüman insana armagan etmistir.     

Yüce Islâm dini, insanlarin kendilerinde onur ve izzet duymasini ister. Böylesi bir sey de ancak bütün insanlarin yüce yaratici karsisinda esit ve bir oldugu, hiçbir kulun digerine üstünlük taslayamadigi Islâmî bir ortamda gerçeklesebilir ancak. Iste böyle bir ortamda hiç kimse kendisinin digerlerinden daha üstün oldugunu iddia ederek toplumun kaderine hükmedemez, diger insanlari kendi istek ve emellerine itaate zorlayamaz, baskalarinin iradesini ve onurunu esir alamaz.     

Islâm insanî ve genel degerlere saygi duyar. Islâm'in uzun vadeli temel gayelerinden biri de insanlarin dogal haklarini korumak, birey ve toplum hayatinin bütün boyutlarinda dengeyi ve adaleti saglamaktir. Islâm kanunlari toplum bireyleri arasinda en mükemmel esitligi saglar, Islâm kanunlari karsisinda bütün bireyler insanî deger açisindan ayni konumda olup esittirler.           

Islâm dini belli bir irktan yana olup milliyetçi ve kavmiyetçi bir tavir içine girmis olsaydi, böylesine görkemli ve onurlu basarilara elbette imza atamazdi. Bu yüce dinin çok kisa bir zamanda bunca ilerleyip yayilmis olmasinin sirri da budur zaten. Kavmiyetçilik ve irkçilik yoktur Islâm'da. Bu özelligi itibariyledir ki Islâm dini, bir asirdan daha az bir zaman zarfinda dünyanin yarisindan çogunun kalbini fethetmis, ma-nevî ve ideal bir aksiyon dini olarak çesitli kavim ve milletlerin yogun ilgisiyle karsilasmistir.     

Tarih boyunca bazi kof ve gerçek disi dogmatik fikirler, toplumlarin birlik ve beraberligini bozmus, çesitli kavim, millet ve siniflar arasinda kanli çatismalara neden olmus, bazen bütün dünyayi saran korkunç savaslara yol açmistir ki, bunlarin en zararlisi ve en kötü olani irkçilik, kavmiyetçilik, milliyetçilik, su veya bu nedene dayandirilan ayrimcilik, insanlarin dinî veya mezhebî duygularinin sömürüsüdür.     

Islâm dini ihtilâf ve ayriliklari degil; bilâkis, inanç birligi ve insanî degerlerde müsterek olusu esas alan bir dindir. Nitekim bir Müslümanin Hiristiyan ve Yahudi gibi kitap ehline karsi su çagrisi son derece düsündürücüdür: "Neden aramizda ihtilâf olsun? Geliniz hep birlikte: 'Allah birdir.' diyelim."     

"De ki: Ey kitap ehli, gelin aramizda müsterek olan asla ve hakikate uyalim, o da sudur: Allah'tan baskasini ilâh edinmeyelim, O'ndan gayrisina kul olmayalim, O'na sirk ve ortak kosmayalim; kimimiz, kimini Allah yerine rab ve efendi edinmesin.'' [ Al-i Imrân, 64]   

Bugün vahdet, birlik, beraberlik ve adalet arayan ve sömürüyle ayrimciligin pençesinden kurtulmak isteyen milletler, bu degerli yitiklerini yüce Islâm'da aramalidirlar. Zira bireylerin insanî açidan esitligi ve milletlerin birlik ve beraberligi Islâm sancagi altinda gerçeklesebilir ancak; beyazindan siyahina, sarisindan kirmizisina bütün irklar ve bütün toplumlar insanî esitligi ve insanca hürriyeti Islâm'da bulabilirler sadece.