Insanlik Sahikasi Imam Hüseyin'in (a.s) insanlik camiasina sundugu örnek davranis ve insanlik sâhikasi, hiçbir din ve hiçbir okulda benzerine rastlanmayacak fevkalâde bir seydir.
Hiçbir ideoloji ve dinde ikinci bir Hüseyin yoktur.
Sehid oldugu gün susuzdu Hüseyin.
Niceden beridir bir yudum su içmemisti o gün.
Susuzluk. Hele kizgin günesin altindaki o dayanilmaz susuzluk insanin takatini tüketir, hismini ve öfkesini artirir, intikam duygusunu kamçilar.
Asura günü sabahindan itibaren Hz. Hüseyin (a.s) hep hareket halindeydi. Bir lâhza olsun dinlenmemis, sürekli savasmisti.
Böylesine çetin ve namertçe bir savas, her yigidin canini sikar, her mert savasçinin öfkesini artirir.
Er meydanina çiktiginda yalnizdi.
Yapayalniz.
Ne yardim edecek biri vardi, ne güvenebilecegi bir emin. Bütün yârenleri gözlerinin önünde savasarak sehid düsmüslerdi. En azizleri öldürülmüstü gözlerinin önünde. Kundaktaki yavrusuna bile acimamislardi. Bütün sevdiklerini elinden almis, hakaretler etmis, incitmislerdi onu bütün gün
Bir insanin havsalasinin alabilecegi her aciyi, her belâ ve felâketi tatmis, bilfiil yasamisti bir günde.
Bir insani koca nehrin kenarinda susuz birakirlar da öfkelenmez mi?
Kurttan kustan bile esirgenmeyen Firat'i peygamber çiçeginden esirgerler de rahatsiz olmaz mi?
Bir insanin bütün sevdikleri gözlerinin önünde birer birer dogranir, kundaktaki bebesi kollarinda oklanir, esinin, ablasinin ve kizlarinin bu çakallar sürüsüne esir düsecegini görür de dertten - kederden bagri bin parça olmaz mi?
Bütün bunlar her insani öfkeden çilgina çevirir, intikam duygularini kamçilar elbet.
O kizgin günesin altinda bunca felâketi yasayip da susuz savasmak, her savasçi için zor, her insan için tahammülü çetindir elbet.
Iste bu sartlar altinda Imam Hüseyin (a.s) meydana çikip kendisiyle teke tek savasacak bir er istedi.
Onca zulme, onca ezaya ugramis, bütün azizlerini suya bile doyuramadan birer birer kaybetmis ve simdi susuzluktan dili damagina yapismis bir insan için ölümüne bir savastan baska çare kalmis midir?
Savasmak için er meydanindadir simdi. Ama intikamci degildir o. Kompleks ve ukde yabancidir Hüseyn'e. Ceddi Resulullah (s.a.a) gibi o da bütün varligiyla sevgi ve sefkat doludur.
Essiz bir insanlik örnegidir Hüseyin.
Onun er istemesi üzerine Yezid ordusundan Temim adli ünlü savasçi çikti meydana.
Kiyasiya vurustular.
Çok geçmeden Temim'in ayagi bir kiliç darbesiyle yere düstü.
Temim acilar içinde yere kapaklanmisti.
Imam ona yaklasip bakti.
Temim'in tepesine bir kiliç darbesi degil, hiç beklemedigi bir yildirim gibi bir soru inmisti:
- Yardim etmemi ister misin Temim?
Temim neye ugradigini sasirmisti. O sartlarda savas meydaninda hiç beklemedigi bir davranisti bu. Aci ve hayretle burusan yüzünü utançla yere egip
- Kabilemin adamlarini yardima çagirin! dedi. Onlar gelip götürür beni.
Imam'in kendisini öldürmeyisine halâ inanamiyordu.
Imam, Yezid ordusuna seslenip Temimogullarini çagirdi. Gelip yaralilarini götürdüler.
Imam Temim'in canini bagislamisti!
Elinizdeki kitabin ileriki bölümlerinde, Imam'in bu tür inanilmaz mertliklerine daha çok sahit olacaksiniz.
Insanlik sahikasinda duran Hüseyin (a.s) için alelâde mertliklerdir bunlar.
Damarlarinda Muhammed'le (s.a.a) Ali'nin (a.s) kanini tasiyan ve Kevser kadini Hz. Fâtimâ-i Zehrâ'nin (a.s) ellerinde yetisen biri için alelâde davranislardir bunlar.
Evet, sirf yigitligiyle yigit olan en bahadir insanlar bile, o dayanilmaz sartlar ve onca zulüm karsisinda düsmanini yere serdiginde zerrece acimaz. Gözümü kirpmadan kellesini alir oracikta. Mazlum ve susuz öldürülen azizlerini hatirlayip onlarin intikamini alir hemen.
Kimse de bu yüzden kinamaz onu.
Hatta intikam alabildigi ve kelleler üzerine kelleler yigabildigi için adi dillere destan olur.
Hüseyin de bir destanlar kahramanidir zaten.
Ama o, hiçbir kahramanin yapamayacagi kahramanliklar göstermekle ünlü bir ailenin ogludur.
Kin ve nefret yakismaz ona.
Ölümü hakettigi halde, pençesine düsürdügü düsmanini aman diledigi için serbest birakir!
Aman dilenen düsmaninin canini bagislar.
Evet. Örnek insani görmek isteyenler Hz. Hüseyn'e (a.s) bakmalidirlar. Örnektir o. Gerçek anlamda insan olmanin canli bir timsalidir Hüseyin (a.s).
-*-
Muharrem'in 7. günü.
Yezid ordulari kendi hayvanlarindan esirgemedikleri suyu, Hz. Resulullah'in (s.a.a) Ehl-i Beyt'ine kesiyorlar.
Imam Hüseyin (a.s) çocuklari ve yârenleri Firat'in biraz ötesinde, ama susuzdurlar.
Birkaç kirbada kalan az miktardaki su, herkes arasinda bölüstürülür.
O sicakta bir avuç su kimseye kâr etmez.
Imam Hüseyin (a.s) susuz oldugu halde kendi payina düsen suyu içmez, küçük çocuklara ayirir.
Hz. Zeynep de (a.s) agabeyinin yaptigini yapar ve suyunu çocuklara verir.
Imam Hüseyin (a.s) bir tavir koyar da, Ali'nin Fazilet ve erdem timsali olan yigit.
Abbas'i onu izlemez mi?
Ebu'l Fâzil Abbas da (a.s) ayni seyi yapar!
Özveridir bu.
Bütün insanliga bir fedakarlik dersidir.
Kendisini degil, baskalarini düsünmek, zayif ve güçsüz olanlari kendisine tercih etmek insanligin en doruk noktasidir. Hele zorsa. Pek çetin, pek dayanilmazsa.
Ev için elzem olan kandil, mescide revâ degildir derler. Kendisi bir seye pek muhtaç olan birinin, onu baskasina vermekle mükellef olmadigi imâ edilir bununla.
Hz. Hüseyn'in (a.s) okulu böyle degildir.
Kendisi susuzdur, Zeyneb'i susuzdur, Abbas'i susuzdur. Hem de pek susuz. Ama kendi suyunu çocuklara verir ve Allah'in rizasini kazanir onlar. O günden sonra bir yudum su dahi bulamayacaklarini bile bile hem de!
Allah'la alisveristir bu iste.
Komünizm okulu fakiri daha da fakirlestirir, zengini fakir kil! der
Hüseynî okulsa yoksulu zengin kil, ihtiyaci olanin ihtiyacini gidermeyi prensip edin! der.
Önceki Halki devletin kölesi ve usagi kil! derken, beriki Devlet, halkin hizmetkâri olmalidir! der.
Biri Intikam al, vur, öldür, hapset, acima, yak, yik, varini yogunu yagmala! der, digeri Affet, vurma, öldürme, dirilt, serbest birak, evini basina yikma, kimseyi yagmalama! der.
|
