Hz. Fatımatü'z-Zehra'nın (s.a) Hakim Güçle İhtilafı

 Ümmü'l-Müminin Aişe uzunca rivayetlerinde Hz. Fatıma'nın (s.a) Ebu Bekir'e itirazlarından sadece babası Hz. Resulullah'ın (s.a.a) mirasını istemesini zikretmekle yetinmiştir; oysa Hz. Fatıma (s.a) onlarla şu üç alanda tartışmıştır:

 1) Resulullah'ın (s.a.a) kendisine yapmış olduğu bağışlar konusunda tartışması.

 2) Hz. Resulullah'ın (s.a.a) mirası konusunda tartışması.

 3) Yakınların hissesi konusunda tartışması.

 Şimdi bunların her birini ayrı ayrı inceleyelim:

 1) Resulullah'ın (s.a.a) Hz. Fatıma'ya (s.a) Bağışları

 Futuhu'l-Buldan kitabında şöyle geçer:

 Fatıma, Ebu Bekir-i Sıddık'a, "Resulullah'ın (s.a.a) bana bağışlamış olduğu Fedek'i bana bırak." dedi. Ebu Bekir ondan tanık istedi. Fatıma Ümmü Eymen'i ve Resulullah'ın (s.a.a) azat ettiği Ribah'ı getirdi. Onlar Fatıma'nın (s.a) sözlerinin doğruluğuna tanıklık ettiler. Fakat Ebu Bekir bu iş için bir erkek ve iki kadının tanıklık etmesi gerektiğini söyledi!

 Diğer bir rivayette ise şöyle geçer:

 Ali b. Ebu Talib, Zehra'nın iddiasının doğruluğuna tanıklık etti. Fakat Ebu Bekir, Fatıma'dan başka bir tanık getirmesini istedi. Bunun üzerine Ümmü Eymen, Fatıma lehine tanıklıkta bulundu.

 Açıktır ki bu tanık isteme olayı Ebu Bekir'in, Hz. Resulullah'ın (s.a.a) diğer mal varlığı gibi Fedek'e de el koymasından sonra gerçekleşmiştir.

 Ebu Bekir Hz. Fatıma'nın (s.a) Fedek hakkındaki tanıklarını red-dettikten sonra Hz. Fatıma (s.a) başka bir davaya baş vurarak babası Hz. Resulullah'ın (s.a.a) mirasını söz konusu etti. Ümmü'l-Mü-minin Aişe'nin yukarıda zikrettiğimiz rivayetleri dışında aşağıdaki rivayetler de bunu açık bir şekilde ifade etmektedirler.