Hüseyin'in (a.s) İbn Havza Hakkındaki Bedduasının Gerçekleşmesi

 Taberî kendi Tarih'inde şöyle yazıyor: Temimoğulları'ndan Abdullah b. Havza gelip Hüseyin'in (a.s) karşısında durdu ve seslendi: "Ey Hüseyin! Ey Hüseyin!" Hüseyin (a.s), "Ne istiyorsun?" diye sordu. İbn Havza, "Seni ateşle müjdeliyorum!" dedi. Hüseyin, "Kesinlikle böyle olmayacaktır. Ben şefkatli, şefaat eden ve itaat edilen Rabbime gideceğim." buyurdu ve sonra ashabına dönerek, "Kimdir bu adam?" diye sordu. "İbn Havza'dır." cevabını verdiler. Hüseyin (a.s) şöyle dedi: "Allah'ım, onu ateşe at!"

 Ravi diyor ki, bu bedduadan sonra İbn Havza'nın atı ürktü ve onu hendeğin yanında üstünden attı. İbn Havza'nın bir ayağı atın eğerine takılmıştı. At olduğu gibi koşuyor ve onu yerde sürüklüyor-du. İbn Havza'nın başı yerdeki taş ve ağaçlara çarpıyordu. İbn Havza böylece sürüklenerek öldü.

 Başka bir rivayette ise şöyle geçmektedir: Abdullah b. Havza atın üzerinden düşünce sol ayağı atın eğerine takıldı ve sağ ayağı ise havada kaldı. Ürkerek hızla koşmakta olan at, onu baş aşağı sürükledi. İbn Havza, başının yerdeki taş ve ağaçlara çarpması sonucu öldü.

 Taberî, Abdulcabbar b. Vâil el-Hazremî'den naklen kardeşi Mes-ruk b. Vâil'den şöyle rivayet etmektedir: Hüseyin'in üzerine hareket eden atlıların arasındaydım. Hüseyin'in başını götürerek İbn Zi-yad'ın yanında bir makama ulaşabilmek için önde hareket edeyim, diye düşündüm. Hüseyin'e ulaştığımızda, aramızdan İbn Havza denilen biri öne atılarak, "Hüseyin aranızda mıdır?" diye bağırdı. Hüseyin sessiz kaldı. İbn Havza ikinci defa sorusunu tekrarladı. Yine cevap alamadı. Üçüncü kez yinelemesi üzerine Hüseyin, ashabına, "Burda olduğumu ve ne istediğini sorun!" dedi. İbn Havza bu cevabı alınca, "Ey Hüseyin, seni cehennem ateşiyle müjdeliyorum!" dedi. Hüseyin (a.s), "Yalan söyledin. Ben şefkatli, şefaat eden ve itaat edilen Rabbime gideceğim. Sen kimsin?" buyurdu. İbn Havza, "Ben Havza'nın oğluyum." dedi. Bunun üzerine Hüseyin (a.s) koltuğunun altının beyazlığı görünecek kadar ellerini havaya kaldırarak, "Allah'ım, onu ateşe at!" diye beddua etti. İbn Havza bu söze öfkelendi. Atını Hüseyin'in (a.s) üzerine sürerek saldırmak istedi. Bu esnada ayağı atın eğerine takıldı ve at ürkerek onu yerde sürükledi. Sonunda ayağı bacağından koparak atın eğerinde kaldı.

 Ravi şöyle diyor: Mesruk bu olayı görünce geri döndü. Ben neden geri döndüğünü sorunca, "Ben bu aileden öyle bir şey gördüm ki artık hiçbir zaman onlarla savaşmam." dedi ve sonra da savaş başladı.