Hilâfet Ordusunun Piyade Birliklerinin Âl-i Resul'ün Çadırlarına Saldırması

 Ebu Mihnef bu konudaki bir sözünde şöyle der: Şimr b. Zilcev-şen Kûfe ordusunun piyade birliğinden on kişiyle birlikte İmam Hüseyin'in (a.s) eşlerinin ve mahremlerinin bulunduğu çadırlara doğru ilerledi. İmam (a.s) bunu fark edince şöyle feryat etti:

 Yazıklar olsun size! Dine inanmıyor ve kıyametten de korkmuyor olsanız bile, en azından dünyanızda soylu özgür kişiler olun; azgınlarınızı ve cahillerinizi ailemden uzak tutun. Şimr, İmam'ın (a.s) sözlerini duyunca, "Bunu kabul ettik ey Fa-tıma'nın oğlu!" dedi ve sonra aralarında Ebu'l-Cenub diye bilinen Abdurrahman b. Cu'fî, Kaş'am b. Amr b. Yezid el-Cu'fî, Salih b. Ve-heb el-Yezenî, Sinan b. Enes el-Nahaî ve Hulî b. Yezid el-Asbehî gibi kişiler olan piyade birliğiyle Hüseyin'in (a.s) üzerine yürüdüler. Şimr sürekli onları İmam'ı (a.s) öldürmeye teşvik ediyordu. Savaş teçhizatıyla donanan Ebu'l-Cenub'un yanına gelerek, "Git, Hüseyin'in işini bitir." dedi. Ebu'l-Cenub, "Sen neden gitmiyorsun?" dedi. Şimr, "Bunu bana mı söylüyorsun?!" dediğinde, Ebu'l-Cenub, "Sen bunu bana nasıl söyleyebiliyorsun peki?!" diye karşılık verdi.

 Böylece birbirlerine küfrettiler. Cesur bir kişi olan Ebu'l-Ce-nub, "Allah'a andolsun ki mızrağımı gözüne sokmak isterim?!" diye Şimr'e bağırdı. Bunun üzerine Şimr ondan vazgeçerek, "Andolsun Allah'a eğer gücüm yetseydi, seni fena bir şekilde cezalandırırdım." dedi.