Çarsamba 8 Şubat 2012 - 16:00

الأربعاء ١٦ ربيع الأول ١٤٣٣

چهارشنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۰ - ۱۷:۳۰

Kullanıcı adı:

Åžifre :

Şifremi Hatırla
Åžifremi unuttum   aktivasyon
Üye ol
    
   
       
             


Haydar Baba

           

18-09-2007

           

Haydar Baba, modern İran şiirinin önemli kişiliklerinden olan Muhammed Hüseyin Şehriyar'ın ünlü şiiridir. Çocukluk yıllarının geçtiği coğrafyaya duyulan derin özlemle yazılmıştır. Şair, Haydar Baba'yla çağdaş bir destan kaleme almıştır. Adını, Hoşkenab'a sırt vermiş olan dağlardan alan şiirde, Şehriyar, çocukluğunda tanık olduğu dünyayı, çarpıcı ve canlı tasvirlerle anlatmayı başarmıştır. Şehriyar'ın bu ölümsüz eseriyle sizi başbaşa bırakırken, eserin bestelenmiş olduğunu ve Azeri aşıklar ve icracılar tarafından başarıyla icra edildiğini de belirtelim. Aşağıda bu görkemli şiirden bir bölüm bulacaksınız.

          Çağımız İran edebiyatının önde gelen ismi, Muhammed
          Hüseyin Åžehriyar, 1906'da Tebriz'de doÄŸdu, 1988 yılında
          Tahran'da öldü. Güney Azerbaycan'ın ve İran'ın güçlü
          ÅŸairlerinden biriydi. Babası Mirza AÄŸa HuÅŸgenabi,
          dava vekiliydi. ÇocukluÄŸu, Kara Çemen'in HuÅŸgenab
          beldesine baÄŸlı Haydar Baba köyünde geçti. Eteklerine
          kurulduÄŸu daÄŸdan, Haydar Baba dağından adını almıştı köy.
          İlk ve orta öğrenimini Tebriz'de bitirdi. Ortaokul
          sıralarındayken, Arapça ve Arap öğrenmiÅŸ, yanı sıra
          Fransızca çalışmıştı. 1923 yılında Tahran'a geçti ve
          Daru'l-Fünun lisesinde okudu. Ardından Tıp
          Fakültesine girdi fakat son sınıftayken okulu bıraktı.
          NiÅŸabur ve Horasan'da kamu görevlisi olarak çalıştı.
          1935'te Tahran Ziraat Bankasında görev aldı, buradan
          emekli oldu. Åžairin babası, 1936 yılında ölmüştü.
          Bir süre bunalımlı bir dönem yaÅŸayan Åžehriyar,
          annesinin manevi desteÄŸiyle ayakta durabildi.
          Annesi, beÅŸ yıl boyunca, ÅŸairin iyileÅŸmesi için
          çaba gösterdi. Åžehriyar'ın ÅŸiirindeki hüzün,
          geçirdiÄŸi bu ruhi bunalımdan sonra daha da derinleÅŸti.
          Åžair, ileri yaÅŸlarda evlendi. Bir kızı oldu. Annesinin
          söylediÄŸi türkülerle, anlattığı masallar ve ninnilerle
          beslendi ve bir zaman tasavvufa da ilgi duydu. İlk ÅŸiir
          kitabı, 1931 yılında yayımlandı. Uzun bir süre Farsça
          yazdı, modern İran ÅŸiirinin seçkin örneklerini verdi.
          Åžehriyar, yıllar sonra, HuÅŸgenab'a, çocukluÄŸunun
          geçtiÄŸi Haydar Baba köyüne gitti. Zamanın yıpratıcı
          etkisiyle, buraların çok deÄŸiÅŸmiÅŸ olduÄŸunu, eksi
          insanların kalmadığını gördü. Bu hüzün duygusu
          içerisinde Haydar Baba ÅŸiirini kaleme aldı. Annesi,
          ÅŸairin Farsça ÅŸiirlerini anlamıyordu. Bir kezinde bunu
          ona söylemiÅŸ ve kendisinin de anlayabileceÄŸi biçimde
          ÅŸiirler yazmasını istemiÅŸti. Haydar Baba'nın ortaya
          çıkışında bunun da rolü olmuÅŸtur.
          Haydar Baba, Åžehriyar'ın kendi dilinde yazdığı, toplam
          yüzyirmibeÅŸ dörtlükten oluÅŸan görkemli bir destandır.
          Åžiirde, Güney Azerbaycan'ın doÄŸasının güzelliÄŸi,
          toplumun adet ve gelenekleri ve Åžehriyar'ın
          yurduna duyduÄŸu derin sevgi ve
          özlem dile gelmiÅŸtir.

1.
          Haydar Baba yıldırımlar ÅŸahanda
          Seller sular ÅŸakgıldayıf ahanda
          Gızlar ona sef baÄŸlayıb bahanda

Selam olsun şövketize elüze
          Menim de bir adım gelsin dilüze


          2.
          Heyder Baba kehliklerin uçanda
          Kol dibinnen dovÅŸan kalhıp gaçanda
          Bahçalarun çüçeklenüp açanda

Bizden de bir mümkin olsa yad ele
          Açılmayan ürekleri ÅŸad ele


          3.
          Bayram yeli çardahları yıhanda
          Novruz güli gar çiçeÄŸi çıhanda
          AÄŸ bulutlar köyneklerin sıhanda

           

Bizden de bir yad eliyen saÄŸ olsun
          Dertlerimiz goy dikelsin daÄŸ olsun

           


          4.
          Heyder Baba gün daluvı daÄŸlasın
          Üzün gülsün bulahların aÄŸlasın
          UÅŸahların bir deste gül baÄŸlasın

           

Yel gelende ver getirsin bu yana
          Belke menim yatmış behtim oyana

           


          5.
          Heyder Baba senin üzün aÄŸ olsun
          Dört bir yanın bulaÄŸ olsun baÄŸ olsun
          Bizden sora senin baÅŸun saÄŸ olsun

           

Dünya gazov-geder ölüm itimdi
          Dünya boyı oÄŸulsuzdı yetimdi

6.

Heyder Baba yolum sennen kec oldı
          Ömrim keçdi gelemmedim gec oldı
          Heç bilmedim gözellerin nec oldı

           

Bilmez idim döngeler var dönüm var
          İtginlik var ayrılık var ölüm var

           


          7.
          Heyder Baba igit emek itirmez
          Ömür keçer efsus bere bitirmez
          Namerd olan ömri baÅŸa yetirmez

           

Biz de vallah unutmarıg sizleri
          Göremmesek helal edin bizleri

      

8.
          Heyder Baba Mir Ejder seslenende
          Kend içine sesden küyden düşende
          Aşıg Rüstem sazın dillerinde

           

Yadındadı ne hövlesek gaçardım
          GuÅŸlar tekin ganad çalıp uçardım

           


          9.
          Åžengülava yurdı aşıg alması
          Gahdan gedüp orda gonah galması
          DaÅŸ atması alma-heyva salması

           

Galıp şirin yuhı kimi yadımda
          Eser goyup ruhumda her zadımda

           


          10.
          Heyder Baba Gurı Gölün gazlari
          Gediklerün sazag çalan sazlari
          Ket-kövÅŸenin payizları yazlari

           

Bir sinema perdesidir gözümde
          Tek oturup seyrederem özüm de

           


          11.
          Heyder Baba Gare Çemen cadası
          ÇovuÅŸların geler sesi sadası
          Kerbelaya gedenlerin gadası

           

Düşsün bu ac yolsuzların gözüne
          Temeddünün uyduh yalan sözüne

 

12.
          Heyder Baba ÅŸeytan bizi azdırıp
          Mehebbeti üreklerden gazdırıp
          Gare günün sernüviÅŸtin yazdırıp

           

Salup halkı birbirinin canına
          Barışığı beleÅŸdirip ganına

  

13.
          Gözyaşına bahan olsa gan ahmaz
          İnsan olan hencer beline tahmaz
          Amma heyif kök tutdığın bırahmaz

           

Behiştimiz cehennem olmahdadır
          Ziheccemiz meherrem olmahdadır


          14.
          Hezan yeli yarpahları tökende
          Bulup daÄŸdan yenip kende çökende
          Åžeyhelislam gözel sesin çekende

           

Nisgilli söz üreklere deyerdi
          AÄŸaÅŸlar da Allah'a baÅŸ eyerdi

           


          15.
          DaÅŸlı bulah daÅŸ gumınan dolmasın
          Bahçaları saralmasın solmasın
          Ordan keçen atlı susuz olmasın

           

Deyne bulah heyrin olsun aharsan
          Üfüglere humar humar baharsan

17.
          Heyder Baba Sulı Yerin düzünde
          Bulah geyner çay çemenin gözünde
          Bulah otı üzer suyın üzünde

           

Güzel guşlar ordan gelip keçeller
          Helvetleyip bulahdan su içeller

           

18.
          Biçin üsti sünbül biçen orahlar
          Eyle bil ki zülfi darar darahlar
          Åžikarçılar bildirçini sorahlar

           

Biçinçiler ayranların içeller
          Bir huÅŸlanıp sondan durup biçeller

19.
          Heyder Baba kendin güni batanda
          UÅŸaglarun ÅŸamın yeyüp yatanda
          Ay bulutdan çıhup gaÅŸ göz atanda

           

Bizden de bir sen onlara gisse de
          Gissemizde çohlı gem ü güsse de

      

20.
          Garı nene gece nağıl deyende
          Külek galhıp gap-bacanı döyende
          Gurd geçinin ÅŸengülisin yeyende

           

Men gayıdıp bir de uşag oleydim
          Bir gül açıp ondan sora soleydim

           


          21.
          Emme Can'ın bal bellesin yeyerdim
          Sondan durup üs donumı geyerdim
          Bahçalarda tiringini deyerdim

           

Ay özümü o ezdiren günlerim
          AÄŸaç minip at gezdiren günlerim

           

22.

           


          Heçi hala çayda paltar yuvardı
          Memmed Sadıg damlarını suvardı
          Heç bilmezdik daÄŸdı daÅŸdı duvardı

           

Her yan geldi şıllag atup aşardıg
          Allah ne hoÅŸ gemsiz gemsiz yaÅŸardıg


          23.
          Åžeyhelislam münacatı deyerdi
          MeÅŸed Rehim lebbadeni geyerdi
          MeÅŸdaceli bozbaÅŸları yeyerdi

           

Biz hoÅŸudug heyrat olsun toy olsun
          Ferg elemez her nolacah goy olsun

           


          24.
          Melik Niyaz verendilin salardı
          Atın çapup geygacıdan çalardı
          Gırğı tekin gedik başın alardı

           

Dolayıya gızlar açıp pencere
          Pencerelerde ne de gözel menzere


          25.
          Heyder baba kendin toyun tutanda
          Gız-gelinler hena pilte satanda
          Bey geline damnan alma atanda

           

Menim de o gızlarında gözüm var
          Aşıgların sazlarında sözüm var

           


          26.
          Heyder Baba bulahların yarpızi
          Bostanların gülbeseri garpuzi
          Çerçilerin aÄŸ nebatı sakgızi

           

İndi devar damağımda dad verer
          İtgin geden günlerimden yad verer

           


          27.
          Bayramıdı gece guşı ohurdi
          Adahlı gız bey corabın tohurdı
          Herkes ÅŸalın bir bacadan sohurdi

           

Ay ne güzel gaydadı şal sallamag
          Bey ÅŸalına bayramlığın baÄŸlamag

  

28.
          Åžal istedim men de övde aÄŸladım
          Bir ÅŸal alıp tez belime baÄŸladım
          Gulamgile gaÅŸdım ÅŸalı salladım

           

Fatma hala mene corab bağladı
          Han nenemi yada salıp aÄŸladı

 

29.
          Heyder Baba Mirzemmed'in bahçasi
          Bahçaların turÅŸa-ÅŸirin alçasi
          Gelinlerin düzmelerin tahçasi

           

Hey düzüler gözlerimin refinde
          Heyme vurar hatireler sefinde

           


          30.
          Bayram olup gızıl palçıg ezeller
          Nakgış vurup otagları bezeller
          Tahçalara düzmeleri düzeller

           

Gız-gelinin fındıgçası henası
          Heveslener anası gaynanası

           


          31.
          Bakiçinün sözi sovı kağızi
          İneklerün bulaması ağızi
          ÇerÅŸenbenin girdekanı mövizi

           

Gızlar diyer: ‘atıl matıl çerşenbe
          Ayna tekin behtim açıl çerÅŸenbe'

      

32.
          Yumurtanı göyçek gülli boyardıg
          Çakgışdırup sınanların soyardıg
          Oynamahdan birce meger doyardıg

           

Eli mene yaşıl aşıg vererdi
          İrza mene novruz güli dererdi

           


          33.
          Novruz Eli hermende vel sürerdi
          Gahdan yenüp küleÅŸlerin kürerdi
          DaÄŸdan da bir çoban iti hürerdi

           

Onda gördün ulah ayah sahladi
          DaÄŸa bahıp gulahların ÅŸahladi

           


          34.
          AhÅŸam başı nahırınan gelende
          Goduhları çekip vurardıg bende
          Nahır keçip gedip yetende kende

           

Heyvanları çilpah minüp govardıg
          Söz çıhseydi sine gerip sovardıg

     

35.
          Yaz gecesi çayda sular ÅŸarıldar
          DaÅŸ geyeler selde aşıp harıldar
          Garanlıgda gurdın gözi parıldar

           

İtler gördün gurdı seçip ulaşdı
          Gurd da gördün galhıp gedikten aÅŸdı

           

36.

           


          Gış gecesi tövlelerin otaÄŸi
          Ketlilerin oturağı yataÄŸi
          Buharıda yanar otun yanaÄŸi

           

Şebçeresi girdekanı iydesi
          Kendi basar gülüp danışmag sesi


          37.


          Şüca haloÄŸlınun Baki sovgeti
          Damda guran samavarı söhbeti
          Yadımdadı ÅŸesdi gedi gameti

           

Cünemmegün toyı döndü yas oldi
          Nene Gız'ın beht aynası kas oldi

           

38.
          Heyder Baba Nene Gız'ın gözleri
          RehÅŸende'nin ÅŸirin ÅŸirin sözleri
          Türki dedim ohusunlar özleri

           

Bilsinner ki adam geder ad galar
          Yahşı pisden ağızda bir dad galar

    

39.
          Yaz gabağı gün güneyi dövende
          Kend uÅŸağı gar güllesin sövende
          Kürekçiler daÄŸda kürek züvende

           

Menim ruhum eyle bilün ordadır
          Kehlik kimin batıp galıp gardadır

           

40.
          Garı nene uzadanda iÅŸini
          Gün bulutda eyirerdi teÅŸini
          Gurd gocalıp çekdirende diÅŸini

           

Süri galhıp dolayıdan aşardi
          Baydaların süti aşıp daÅŸardi

     

41.
          Hecce Sultan emme diÅŸin gısardi
          Molla Bağır emoÄŸlı tez mısardi
          Tendir yanıp tüssi övi basardi

           

Çaydanımız ersin üste gaynardi
          Govurgamız sac içinde oynardi

           


          42.
          Bostan pozup getirirdik aÅŸaÄŸi
          Doldururdıh övde tahta tabaÄŸi
          Tendirlerde piÅŸirerdih gabaÄŸi

           

Özün yeyip tohumların çıtdardıh
          Çoh yemekden lap az gala çatdardıh

           


          43.
          Verzığannan armut satan gelende
          UÅŸahların sesi düşerdi kende
          Biz de bu yannan eÅŸidip bilende

           

Şıllağ atıp bir gışgırıh salardıh
          BuÄŸda verip armutlardan alardıh

           


          44.
          Mizra TaÄŸi'ynan gece getdik çaya
          Men bahıram selde boÄŸulmuÅŸ aya
          Birden işıg düşti otay bahçaya

           

Ey vay dedik gurddı, geyitdik gaşdıh
          Heç bilmedik ne vaht küllükden aÅŸdıh

           


          45.
          Heyder Baba aÄŸaçların ucaldi
          Amma heyif cevanların gocaldi
          Tohlıların ahırlıyıp acaldi

           

Kölge döndi gün batdi gaş gereldi
          Gurdun özi garanlıhda bereldi

           


          46.
          EÅŸitmiÅŸem yanır Allah çıraÄŸi
          Dayir olup mescidizin bulaÄŸi
          Rahat olup kendin evi uÅŸaÄŸi

           

Mensur Han'ın eli golı var olsun
          Harda galsa Allah ona yar olsun

           


          47.
          Heyder Baba dünya yalan dünyadi
          Süleyman'nan, Nuh'dan galan dünyadi
          OÄŸul doÄŸan derde salan dünyadi

           

Her kimseye her ne verip alıpdı
          Eflatun'dan bir gurı ad galıpdı

           


          48.
          EmoÄŸlıynan geden gece GıpçaÄŸ'a
          Ay ki çıhdi atlar geldi oynaÄŸa
          Dırmaşırdıh daÄŸdan aşırdıh daÄŸa

           

Meşmemi Han göy atını oynatdı
          Tüfengini aşırdı ÅŸakgıldatdı


          49.
          Heyder Baba Gare Gölün deresi
          HuÅŸgenab'ın yolı, bendi beresi
          Orda düşer çil kehliÄŸin feresi

           

Orda keçer yurdumuzun özüne
          Biz de geçek yurdumuzun sözüne

           


          50.
          HuÅŸgenab'ı yaman güne kim salıp?
          Seyidlerden kim gırılıp kim galıp?
          Amin Gafar dam-daşını kim alıp?

           

Bulah gene gelip göli doldurur?
          Ya gurıyup bahçaları soldurur?

  

51.
          Amir Gafar seyidlerin tacıydı
          Åžahlar ÅŸikar etmesi geygacıydı
          Merde ÅŸirin namerde çoh acıydı

           

Mezlumların hakgı üste eserdi
          Zalimleri gılış tekin keserdi

 

52.
          Mir Mustafa dayı uca boy baba
          Heykelli sakgallı Tolıstoy baba
          Eylerdi yas meclisini toy baba

           

Huşgenab'ın abırusı erdemi
          Mescidlerin meclislerin görkemi


          53.
          Mecdüssadat gülerdi baÄŸlar kimi
          Guruldardı bulutlı daÄŸlar kimi
          Söz aÄŸzında erirdi yaÄŸlar kimi

           

Alnı açıh yahşı derin ganardı
          Yaşıl gözler çıraÄŸ tekin yanardı

   

54.
          Menim atam süfreli bir kiÅŸiydi
          El elinden tutmaÄŸ onun iÅŸiydi
          Gözellerin ahire galmışıydı

           

Onnan sora dönergeler dönüpler
          Mehebbetin çırahları sönüpler

   

55.
          Mir Salih'in deli sovlıh etmesi
          Mir Eziz'in ÅŸirin ÅŸahsey getmesi
          Mir Memmed'in gurulması bitmesi

           

İndi desek ehvalatdı nağıldı
          Geçti getdi itdi batdı dağıldı


Total Visit: 826
Total Rank: 0
Total Rankers: 0
Total Comments: 0

Oy vermek için yetkiniz yok. Lütfen giriş yapınız.