Hz. Peygamber, (s.a.a) ashabıyla bir yolculuğunda susuz ve otsuz bir bölgede  konakladılar. Hazret ashabına; “Odun getirin yakalım” buyurdular.
              Ashap: “Ya Resulellah! Burası otsuz-ağaçsız bir bölgedir, burada odun bulunmaz!” dediler.
              Hz. Peygamber (s.a.a); “Gidin, herkes bulabildiği kadar odun toplasın getirsin.” buyurdular.
               Ashaptan her biri odun toplamak için bir tarafa gitti. Onlardan her  biri toplayabildikleri kadar çalı çöp toplayıp getirdiler. Topladıkları  şeyleri Resulullah’ın karşısında üst-üste döktüler. Böylece yığınla  odun toplanmış oldu.
            Bu sırada Resulullah (s.a.a) şöyle buyurdular:

        “Küçük günahlar da bu küçük odunlar gibidir; ilk önce göze görünmez,  ama birbiri üzerine toplanınca büyük bir yığın olarak karşımıza çıkar.”
      Sonra şöyle buyurdular: “Ey dostlar! Küçük  günahlardan da kaçının. Gerçi küçük günahlar çok önemsenmiyor ama bilin  ki, her şeyin bir talip ve gözeteni vardır. Bu gözetenler (Allah ve  melekleri), hayatınızda yaptığınız, ölümünüzden sonra da eseri kalıcı  şeyleri gözetip yazmaktalar. Önemsenmeyen bu küçük günahların bir gün,  ne kadar büyük bir yığını teşkil ettiğini göreceksiniz.”

Bihar, c. 73, s. 346.