Bu konuda geçen tüm hadisler, Resulullah'ın (s.a.a) kızı Hz. Fa-tıma'nın (s.a) hilâfet düzeninin yöneticilerine karşı itiraz ve davasının şu üç konuda sınırlandığını bildirmektedir:

 1- Hz. Resulullah'ın (s.a.a) Bağışları Hakkında

 Resulullah (s.a.a), "Yakınlara hakkını ver." ayeti nazil olduktan sonra Fedek'i Hz. Fatıma'ya bağışladı. Fakat Resulullah (s.a.a) vefat edince onun diğer terekeleri gibi Fedek'i de ele geçirdiler. İşte bu yüzden Hz. Fatıma (s.a) bu konuda onlarla tartışıp Fedek'te yaptığı tasarrufun doğruluğuna tanık olarak bir kadın ve bir de erkeği şahit getirdi. Onlar da Hz. Resulullah'ın (s.a.a) kendi hayatı döneminde Fedek'i Hz. Fatıma'ya bağışladığına tanıklık ettiler. Fakat, gerekli sayıda şahit olmadığı bahanesiyle onların şahitliklerini kabul etmediler!

 Ayrıca, Emirü'l-Müminin Ali b. Ebu Talib'in (a.s) Basra valisi Osman b. Huneyf'e yazmış olduğu mektup da Fedek'in Resulullah'ın (s.a.a) hayatı döneminde Hz. Fatıma'nın (s.a) tasarrufunda olduğunu ortaya koymaktadır. Hz. Ali (a.s) bu mektubunda şöyle yazıyor:

 Evet; gökyüzünün üzerine gölge düşürdüğü şeylerden sa-dece Fedek bizim elimizdeydi; fakat bazılarının cimrilik ve kıskançlıkları ve bazılarının da hırs ve tamahları onu da biz-den almaya sevk etti. Ve Allah ne de güzel hakemdir!

 2- Hz. Resulullah'ın (s.a.a) Mirası

 Resulullah'ın (s.a.a) mirasları şunlardan ibarettir:

 a) Yahudi Muhayrik'in Resulullah'a (s.a.a) bağışladığı yedi bağ.

 b) Ensar'ın Hz. Resulullah'a (s.a.a) verdiği su ulaşmayan araziler.

 c) Benî Nezir kabilesinin ziraat tarlaları ve hurmalıkları.

 d) Yemyeşil ve verimli Hayber arazilerinin 36 hissesinden on sekizi.

 e) Vadi'l-Kurâ'nın ziraat arazisi ve hurmalıkları.

 Resulullah'ın (s.a.a) vefatından sonra Ebu Bekir sadece kendisinin naklettiği, "Biz miras bırakmayız; bizim bıraktıklarımız sadakadır!" ve "Allah Teala Peygamber'in geçimi için bir rızk verirse, ondan sonra onu sonraki yöneticiye verir!" rivayetine dayanarak bunların tümüne el koydu!

 Ve bu bahaneyle Ali ve Fatıma'nın (Allah'ın selâmı onların üzerine olsun) peygamberlerin miras bıraktıkları ve miras ayetlerinin genel olduğu yönünde getirdikleri delilleri kabul etmedi. Hz. Fatı-ma'nın (s.a) Ensar'a yönelik sözleri de bir yarar sağlamadı. Bunun üzerine Hz. Fatıma (s.a) Ebu Bekir ve Ömer'e öfkelendi ve ölünceye kadar da onlarla konuşmadı. Onlardan incinmiş hâlde vefat etti.

 3- Yakınların Hissesi

 Hz. Fatıma (s.a) Ebu Bekir'den yakınların hissesini isteyerek, "Sen de çok iyi biliyorsun ki bize zulmettin." buyurdu ve peşinden "Biliniz ki kazandığınız şeylerden beşte biri, Allah'a, Elçisine ve yakınlara... aittir." ayetini okudu. Fakat Ebu Bekir Hz. Fatıma'yı ondan mahrum etti ve yakınların hissesini savaş teçhizatı ve binek hazırlamak, yani kendisine zekât vermekten çekinenlerle savaşmak için harcadı. Bunun üzerine Hz. Fatıma (s.a) dedi ki:

 Allah'ın gökten (bizim hakkımızda) indirdiğini görmezden geldin ve onu bizden engelledin.

 Buraya kadar geçen konuların özeti böyledir. Şimdi olayı geniş bir şekilde inceleyelim: