Geceyi İbadetle Geçirmeleri

 Taberî, Zahhak b. Abdullah el-Maşriki'den şöyle rivayet etmektedir:

 Hüseyin (a.s) ve ashabı, o geceyi namaz kılarak, bağışlan-ma dileyerek, dua ederek ve yakararak geçirdiler. Gecenin karanlığında bizi göz altında bulundurmakla görevli olan Ömer b. Saad'ın atlı askerlerinden bir grubu yanımızdan geçerken Hüseyin (a.s) şu ayeti okuyordu:

 İnkâr edenler sanmasınlar ki, kendilerine mühlet vermemiz, kendileri için hayırlıdır. Biz onlara mühlet veriyoruz ki günahı artırsınlar. Onlar için alçaltıcı bir azab vardır. Allah müminleri, (şu) üzerinde bulunduğunuz hâlde bırakacak değildir; temizi pisten ayıracaktır…

 Bizi gözetlemekle görevlendirilen bekçilerden biri bu ayeti duyunca, "Kâbe'nin Rabbine andolsun ki biz temizlerdeniz!" diye bağırdı. Ben bu sözün sahibini tanımıştım. Bureyr b. Huzeyr'e, "Onu tanıdın mı?" diye sordum. Bureyr, "Hayır." dedi. "Bu, Ebu Harb el-Subey'î diye meşhur olan Abdullah b. Şehr'dir. Çok şakacı, küstah, karanlık işlerin sahibi, cesur ve cani biridir. O, bir zamanlar işlediği bir suç nedeniyle Said b. Kays tarafından tutuklanmıştı." dedim.

 Bureyr bu sözleri duyunca Abdullah'a hitaben, "Ey fasık, Allah seni mi temizlerden kılmıştır?!" dedi. Abdullah, "Kimsin sen?" dedi. Bureyr, "Ben Bureyr b. Huzeyr'im." dedi. Abdullah, "Allah biliyor ki senin kendini helakete düşürdüğünü söylemek bana acıdır! Ey Bureyr, vallahi artık helak oldun sen!" dedi. Bureyr, "Ey Ebu Harb, sen büyük günahlarından tövbe etme saadetine sahip misin ki? Vallahi temiz olanlar bizler ve kötüler ise sizlersiniz!" diye karşılık verdi. Abdullah b. Harb, "Kendim de bunu onaylıyorum." dedi.

 Ben (Zehhak el-Mişrakî), "Yazıklar olsun sana!" dedim; "Bunu bilmenin sana bir yararı dokunmadı mı?"

 Abdullah, "Fedan olayım! Eğer ben sizin yanınıza gelirsem bu yanımdaki Yezid b. Ezre'ye kim eşlik eder?" dedi