Dua’nın Kaideleri

       

     

A-Dua edenin sahip olması gereken dua’ya has olmayan umumi kaideler.

B-Dua edenin, dua ederken uyması gereken dua’nın kendisine has özel usul ve  kaideler.

            A-  Umumi Kaideler:

1-       Allah’ın sonsuz rahmetine iman ve yakınlık. O’ndan her ne istenirse  icebed edileceğine, hiçbir zaman hakkın rahmetinden ümit kesilmemesi  gerektiğine, yakinen inanmak.

2-      Dua edenin  yaşantısı İslami bir yaşantı olmalı, rızkını helal yoldan elde etmeli,  insanlara borçlu olmamalı, eğer günah işlemişse tövbe etmeli ve eğer  insanların hakkını ayak altına aldıysa onu eda etmesi gerekmektedir.

          Günahlardan bazıları dua’ya icabed olanmasına  mani olmaktadır. Müminlerin Emiri İmam Ali(as) Kumeyl Dua’sında buyuruyor:

3-       Allah’ı tanımış olmalı. Bundan maksat Allah’ı Kur’an-da  kendini  tanıttığı gibi Peygamberimizin ve İmamlarımızın tanıttığı gibi tanımak  ve buna yakinen iman etmek.

4-      Dua toplumsal  ferdi ödev ve faaliyetlerin yerini almaması gerekir. Örneğin, evde  oturup Allah’a dua ederek rızık istemek tembellikten başka bir şey  değildir. Bu yalnız dua’ya icabed edilmemesiyle kalmayıp belki Allah’u  Teala’nın gazabınıda kendine çekmektedir. Müminlerin Emiri İmam Ali(as) buyuruyor:

   İmam Sadık(as) buyuruyor:

           B- Dua’ya Has Özel Kaideler:

1-       Talep edilen istek ruhun (kalbin) derinliklerinden gelmelidir. Dua  yalnız dille olmayıp kalple dilin sesine eşlik ederek Allah’a isteğini  söylemeli ve dikkatsiz gafilce dua etmemelidir.

2-       İstediği şeye icabed edilebilmesi imkan dahilinde olmalıdır. İstenilen  şey maddenin kanunları dahilinde olmalı, Allah’ın sünnetine aykırı  olmamalıdır. İstenilen şey mu’hal (imkansız) olmamalı.

3-       Hakikaten herkes ve herşeyden ümidini kesmiş, teveccühünü yalnız  Allah’a yöneltmiş olmalı ve kalbi Allah’dan başka hiçbir şeye  müteveccih olmamalıdır. Ümidini yalnız Allah’a bağlamalı ve yalnız  Allah’tan istemeli. İcabet edinilen dua, müteveccih bir kalple  bilinçlice yapılan dua’dır ve teveccühü olmayan gafil insanın duasına  icabet edilmemektedir.

Değinilen kaideler bir nevi genel  kaidelerdir. Şimdi Mirac-ul Saede isimli kitaptan faydalanarak dua’nın  diğer cüz-i kısımlarına değiniyoruz.

1-     Ehl-i Beyt İmamlarının tavsiye ettikleri özel zamanlarda (Arefe günü, Ramazan ayı, Cuma günü vs.) dua etmelidir.

2-      Dua’da önce Allah’ı zikretmeli O’na hamdetmeli, dua’dan önce ve sonra  Allah Resulü (sav)’ne ve Pak Ehl-i Beyt (as)’ine salat ve selam  göndermelidir.

3-     Kendi yaptığı günahları ikrar edip, kötülüklerini saymalıdır.

4-      Tövbe etmeli, günahlarının affını talep etmelidir ve eğer boynunda  insan hakkı varsa ifa etmeli veya bunu başaramıyorsa onun edasını  Allah’dan istemelidir.

5-     Özel durumlarda duaya icabed ediliyor. Örneğin; Farz (vacip) namazlardan sonra.

6-     Temiz olmaya özen gösterilmeli, abdestli olarak dua etmelidir.

7-     Dua halindeyken yönü Kıble’ye dönük olmalıdır.

8-     Ellerini yukarı kaldırmalıdır. (Kol altı görünecek şekilde)

9-       Sesini fazla yükseltmemeli veya çokda alçaltmamalı, normal olmalıdır.  “Kendi kendine, yalvararak ve ürpererek yüksek olmayan bir sesle sabah  akşam Rabbini an. Gafillerden olma.” (A’raf-206)

10- Dua ederken, sözü bezeyipsüslememeli, sade olarak dua etmelidir.

11- Dua’sına icabed edileceğine yakini olmalıdır. (Ümitli olmalı)

12- Dua ederken ısrar etmeli, sürekli sıkılmadan tekrarlamalıdır.

13- Elbise, mekan ve yemeği helal olmalıdır.

14- Özellikle kendi hacetlerinin isimlerini ayrı ayrı söylemelidir.

15- Dua’yı yalnız kendisi için istememeli, başkaları içinde dua etmeli, onların hacetlerininde olmasını istemelidir.

16- Dua ederken ağlamalıdır. (Hiç değilse ağlamaya çalışılmalıdır.)

17-  Her durumda dua etmelidir. Hatta bir haceti olmadığında dahi etmelidir.  Yalnız haceti olduğunda dua edip, başka zamanlarda dua’yı terk  etmemelidir.