Bu Rivayetin Başka Bir Senedi

 Taberî bu rivayeti, Zehhak b. Abdullah el-Mişrakî'den özetle şöyle aktarır:

 Ben, Malik b. Nazr el-Erhabî ile birlikte Hüseyin'in (a.s) huzuruna çıktım. Ona selâm verip oturduk. Hüseyin (a.s) selâmımızı aldıktan sonra geliş nedenimizi sordu. Biz, "Sana selâm vermeğe ve senin için Allah'tan sağlık dilemeğe geldik. Amacımız seninle tekrar görüşmek, mevcut durumu bildirmek ve halkın size karşı savaşmak için birleştiklerini iletip görüşünüzü almaktır." dedik. Hüseyin (a.s), "Allah bana yeter ve O, ne de güzel vekildir!" buyurdu.

 Biz utanarak kalkmak istedik. O nu selâmlayıp Allah'tan kendisine sağlık vermesini niyaz ettik. Hüseyin (a.s) bize, "O hâlde neden bana yardım etmiyorsunuz?" buyurdu. Malik b. Nazr, "Benim borcum ve çoluk-çocuğum var." dedi. Ben de şöyle dedim: "Benim de borcum ve ailem var. Eğer gitmeme izin versen, yanında bir savaşçının kalmadığını görsem, sana faydalı olmak ve düşmanını defetmek için savaşırım." Hüseyin (a.s), "Olur; o zamana kadar serbestsin." buyurdu.

 Taberî bu olayın peşinden Zehhak kanalıyla o rivayeti özetle nakletmiştir.