PEYGAMBER AÄ°LESÄ°     
BaÅŸakları bitiren     
YaÄŸmurları indiren     
Rızkımızı gönderen    
Azametli Rabbimiz!    
GüneÅŸi doÄŸdurursun     
Kullarını korursun     
Ä°drak olunmaz nursun     
Azametli Rabbimiz!     
Geceyi güne sardın
Günü geceye sardın     
Gönderdin türlü yardım     
Azametli Rabbimiz!     
Uçan kuÅŸun Rezzak'ı     
Yakın eden ırağı    
YeÅŸil kılan çorağı     
Azametli Rabbimiz!     
Yedirir içirirsin     
Bize ÅŸifa verirsin     
Can alır can verirsin    
Azametli Rabbimiz!     
HerÅŸey tesbihte Seni     
Arar gönüller Seni     
Yakar aÅŸkın aşık teni     
Azametli Rabbimiz!    
Ä°lahi sevgini ver,     
İçimize rahmet ser     
Åžeytan'la aramıza     
Hidayet perdesi ger!     
Pekçok rasul gönderdin     
Nur yolunu indirdin     
Azametli Rabbimiz,   
Muhammed'i gönderdin     
Kainatın serveri     
Ä°nsi cinnin lideri     
Yerde gökte kim varsa     
Cümlesinin önderi     
Nice saray yıkıldı     
O en kutlu doÄŸumla     
Zulüm evi yıkıldı     
O en kutlu doÄŸumla     
Efsane yol açıldı     
Hikmet gönle saçıldı     
Hira'da doÄŸan yürek     
Aleme baÅŸ seçildi     
Mekke'da açtı ÅŸafak     
Öldü batıl doÄŸdu hak     
Firdevs'in zirvesinde     
Açtı nurdan bir yaprak     
Nübüvvetin yakutu     
Ufukların umudu     
Zamanın ötesinde     
Gösterdi gerçek yurdu     
Mazlum gönüller dostu     
Işıktan bir pervane     
Kızgın karanlık sustu     
Som güneÅŸle gelince     
En acı cefaları     
Çekti merhamet için     
Okudu ÅŸifaları     
Soran yürekler için     
Hicret etti umuda     
Katlandı ayrılığa     
Biliyordu sonunda     
Uçacak sonsuzluÄŸa     
Bedir günü melekler     
Geldiler akın akın     
Pak müjdeyi verdiler     
Dediler zafer yakın     
Åžehit diÅŸli kahraman     
Yılmadı hiçbir zaman     
Sevenleri deniz olup     
Aktılar umman umman     
Adalet sancaktarı     
Cennet'in bayraktarı     
Misk kokulu topraklı     
Medine'nin yatarı     
Veda etti ümmete     
Çağırdı merhamete     
Davet etti cümleyi     
Ermeye selamete     
Ölüm MeleÄŸi geldi     
Ayrılık yakın dedi     
Sevindi bu habere     
Yüce Dostu'na gitti     
Ashap yasa boÄŸuldu     
Åžehir gama garkoldu     
Medine semasına     
Manevi keder doldu     
O'nun gibisi gelmez     
Åžu ölümlü dünyaya     
Geldi aleme son kez     
AÅŸk fenerin yakmaya     
BaÄŸrında solmaz acı     
Can anamız Fatıma     
Gönlünde sönmez sızı     
Can anamız Fatıma     
Reyhaneyn'in anası     
Åžeref iffet davası     
Unutulmaz bir yasın     
Gözü yaÅŸlı aynası     
Azaptan keder içti     
Firaktan esvap biçti     
Babasının aÅŸkına     
Kendi canından geçti     
Aslanları büyüttü     
Firdevs'in mücevheri     
Can taşında öğüttü     
Can dayanmaz kederi     
Kerbela içindeydi     
Gün içinde geceydi     
Yalnız ahı duyulan     
Hüzün salan heceydi     
Gece mehtapsız kaldı     
Toprak bir sultan aldı     
Ecelıin ılık sesi     
Kutlu kapıyı çaldı     
Zindan içinde nurdu     
Bahçe içinde nardı     
Åžu ondurmaz acılar     
Yanık yüreÄŸin yardı     
Duası müstecaptı     
Rızkın gaybdan alırdı     
Meryem Anamız gibi     
İçten dua ederdi     
Gencecik bir çiçekti     
Rabbi'ne göç edince     
Ruhu masum bebekti     
TopraÄŸa yer serince     
Evladına titrerdi     
YaÄŸardı rüya rüya     
Gönlü yüce pak eÅŸti     
Aliyyul Murtaza'ya     
Cesaretin adresi     
Metin yürekli Ali     
Gece gündüz tesbih eden     
Sırlara eren veli     
Sevgi doluydu özü     
Can yakmayı sevmezdi     
Hikmet doluydu sözü     
Eziyeti bilmezdi     
Fedakarlıktı yolu     
Gamı mihneti sevdi     
BeliÄŸ söylerdi dili     
Tüm kainat eviydi     
Yıldır yıldır yanardı     
Cümleye nur sunardı     
AÅŸkının dallarına     
Zakir bülbül konardı     
Zindandan kederlere     
Işık ışık aktı O     
Kömürden gecelere     
Yıldız yıldız yaÄŸdı O     
Yakıcı kor bakışla     
Esti yiÄŸit Hayber'de     
SaÄŸanak bir akışla     
Destan yazdı Hayber'de     
Yıldırım kılıcıyla     
Billur aÅŸkın giziyle     
Rabbin kutlu sözüyle     
Umman oldu sel oldu     
SavaÅŸ meydanlarının     
Kırık gönüllü eri     
Gönül meydanlarının     
Yangın yürekli eri     
Ölmedi ÅŸehit oldu     
Yurdunu bir yas aldı     
YiÄŸitler baÅŸsız kaldı     
Öylesine cesurdu     
KızıllaÅŸtı ÅŸafaklar     
Ak döşendi ÅŸakaklar     
Sessiz sessiz aÄŸladı     
Boynu bükük sokaklar     
Mahzun suskun ufuklar     
Hep aÄŸlaÅŸan çocuklar     
CiÄŸeri buza kesen     
Zemheriden soÄŸuklar     
Hazreti Hasan aÄŸlar     
İçine kara baÄŸlar     
Hasan Hasan can Hasan     
Acısı gönül daÄŸlar     
Kaderi zehir idi     
Ameli zikir idi     
Allah'dan gelen iÅŸi     
Her ne olsa da sevdi     
Portakal çiçeÄŸidir     
Gözümün bebeÄŸidir     
Kara bürünmüş yerin     
Allı morlu rengidir     
O'na sevgi candandır     
Candan öte candandır     
Bu sevginin kaynağı     
Vallahi imandandır     
SessizliÄŸin sesinde     
Ebede vuran güneÅŸ     
Karanlığın sisinde     
Gözlerden dökülen yaÅŸ     
Kan deÄŸil gül istedi     
Hep sevgiyi besledi     
Nur Cennet'i süsledi     
Hzreti Åžehit Hasan     
Anılır çaÄŸlar boyu     
Reyhaneyn'in çilesi     
Kahramanların soyu     
Yılmaz sabrın kalesi     
Hasan ile Hüseyin     
Mehabet donanırlar     
Hasan ile Hüseyin     
Çileye boyanırlar     
Ah Fırat Fırat!     
Hasretin oldu sıla     
Vuslatın oldu gurbet     
Mazlum bir gönülde dert     
Åžehitlerin çiçeÄŸi     
Evliyanın meleÄŸi     
Ruhunda ışıldıyor     
Åžehadetin köyneÄŸi     
Ölümlerle yarıştı     
Efsaneye karıştı     
Åžehadetin yolunda     
Canla baÅŸla çalıştı     
Kartal bakışlı yiÄŸit     
Ä°man nakışlı yiÄŸit     
Sel sel olur sevenleri     
Aslan duruÅŸlu yiÄŸit     
Diken içinde güldü     
Bela içinde güldü     
Tüm mahlukat içinde     
Sevildi O övüldü     
Tevazuu toprak gibi     
Bakışı kartal gibi     
Atıldı yangınlara     
Heybeti arslan gibi     
Müslim Akil'î gönderdi     
Müslim belalar çekti     
Kufe sokaklarında     
Zulme kılıçlar çekti     
Nice acı verdiler     
Vefasızlar Müslim'e     
Ä°haneti serdiler     
Kara katran zulüme     
DaÄŸlar dayanamazdı     
O'na yapılan iÅŸe     
Yedi cihan dalardı     
Küle seren ateÅŸe     
Nebi aşığı Müslim     
Åžehadeti pek elim     
Gönül hatırasına     
Dilinir dilim dilim     
Vefa bağı bozuldu     
Alna bela yazıldı     
Kufe yurdu kalbine     
Hazin destan kazıldı     
Hüseyin'im;     
GüneÅŸe oldu ayna     
Hasrette kaldı suya     
Yerinde olsalardı     
Erirdi taÅŸ ve kaya     
Ayetlere ÅŸahit oldu     
Hak yolunda ÅŸehit oldu     
Fani dünyaya karşı     
Daima zahit oldu     
Hüsnü niyet taşıdı     
Fesada yanaÅŸmadı     
Gönlü nuru ışıttı     
Muhabbete yapıştı     
Oldu Rabbi'ne kul     
Buldu Cennet'e yol     
Çaresiz kimsesize     
Oldu sevgiyla dal kol     
Dim zikir ederdi     
Rabbi tesbih ederdi     
Ä°lahi aÅŸk yolunda     
Candan dua ederdi     
Döndü gönlü yanarak     
Ruhu aÅŸka kanarak     
Sürdü atın meydana     
Muhabbeti sararak     
İçi hüzne boyandı     
Yüzü kanla sulandı     
Taa başından sonuna     
Yüce Rabbe dayandı     
Ä°lmek ilmek düşün ördü    
Düşünde dostun gördü     
Düşün safasın sürdü     
Uyandı nur dolarak     
Åžanlı Nebi'gel' dedi     
Kutlu müjdeyi verdi     
Apaydınlık düşünde     
Åžehadet yakın dedi     
Cennetler O'na müştak     
O'nunla doÄŸdu ÅŸafak    
O'nun ÅŸehadetiyle
Soldu ÅŸanlı bir ocak     
Canlar 'od'una yandı     
Gönül aÅŸkına kandı     
Bu acılar çektiÄŸi     
O'na ÅŸeref ve ÅŸandı     
Kan damladı her yere     
Bulutlar al al oldu     
Duman çekildi göğe     
Yürekler matem doldu     
Feryat semayı tutar     
Eleme elem katar     
Kerbela çöllerinde     
Kurdu kuÅŸu yas tutar     
PiÅŸmanlığın ateÅŸi     
Hlkı yakar kavurur     
Yevmi mahÅŸere kadar
Acısı canda durur           
CoÅŸmuÅŸ nehir misali     
Ä°zler iken eceli     
YaÄŸmıştı üzerine     
Zalim bir düşman seli     
Çölde kumlar tutuÅŸmuÅŸ     
Yaslı rüzgarlar aÄŸlar     
Kanlar yaÅŸa katışmış     
Yanık bağırlar daÄŸlar     
GüneÅŸ vurmuÅŸ yapraÄŸa     
Yaprak gözyaşı döker     
Kanı akmış topraÄŸa     
Toprak ıstırap çeker     
Birden koptu fırtına     
BaÅŸladı çölde bir kış     
Åžu Kerbela yurduna     
Düşünce kutlu naaÅŸ     
O'na kasteden yürek     
Daha sertti kayadan     
Zira herkes bilir ki     
Su fışkırır kayadan     
Kandiller kara yanar     
Karlar güneÅŸte donar     
Kardelen açmaz artık     
Avunmaz yaÅŸlı çınar     
Kelebekler uçar mı,     
Åželaleler akar mı,     
Dünyanın kalbi durd     
Damar tende atar mı?     
Mustafa'nın torunu    
Åžah-ı Merdan'ın oÄŸlu     
Zulme boyun eÄŸmedi     
Yüceltti Hak yolunu     
Gitti ruhu uçarak     
Rabbe kanat açarak     
O nurdan kalbi ile     
Göğe ışık saçarak     
YaÄŸmurlar yaÄŸmaz oldu     
Dereler akmaz oldu     
Çölün tüm canlıları     
Ağıttan susmaz oldu     
Fırat yanında bir gül     
Dolanır yaslı bülbül     
Hüseyin'in aÅŸkına     
Yanar kavrulur gönül     
Elbise kefen oldu     
Yürekler acı oldu     
Velayet bahçesinin    
Kahraman gülü soldu
Unutulmaz ki adı     
Daima yanar 'od'u     
Altından tacı oldu     
Tertemiz itikadı     
Yürürdü hep heybetle     
Seyrolurdu dehÅŸetle     
İçli dışlı olmadı     
Malla, mülkle, servetle     
Kaderi böyle imiÅŸ     
Åžehadeti çöldeymiÅŸ     
O'nu yakan bu bölge     
Ne zavallı beldeymiÅŸ!     
Suları bile yaktı    
Gönülden gönle aktı     
Ne mübarek kimseydi     
Temizdi, aktı, paktı     
Can verilir uÄŸruna     
Bu can feda yoluna     
Çok cefalar çekildi     
Hatırası aÅŸkına     
Zehir doldu gelinlik     
Boyun büktü gelincik     
Tarihin en kalbinde     
Açıldı kara gedik     
Işıksız kalan ÅŸehir     
Gama bölünen ÅŸehir    
Sesini dibe salan     
Hüzün kıvrılan nehir     
Hülya zehre bulandı     
Aya bulut yaslandı     
Zeytin dalında solan     
Susuz gönül gamlandı     
YüreÄŸini yıkadı     
Sevgilere boyadı     
Hicranın yarasıyla    
Al kan olup kanadı 
   Kestane bulutlarla     
Gelmez artık yaÄŸmurlar     
Kül olmuÅŸ umutlarla     
Matem boyanır kırlar    
Kıyamet sofrasında    
Katran çile içilir    
Umudun köprüsünde     
Volkan mazi geçilir     
ÅžimÅŸek hızlı atına     
Atladı O Kahraman     
Cennet zirve katına     
Tac oldu O Kahraman     
Kanat çırpıyor kuÅŸlar    
Dua ediyor taÅŸlar     
Mazlumun baÄŸrı daÄŸlı     
Döküyor kanlı yaÅŸlar     
Kerbela'da yaslı kız     
Hazreti Zeynep Ana     
Gündüzler toz gece boz     
YaÅŸadı yana yana     
Yürekten fışkıran nur     
Ebedden gelen cevap     
Tarihi yazan onur     
Zulme demirden hicap     
Murtaza'nın ciÄŸeri     
Yudumladı kederi     
Okyanus gönüllü kız    
Göğüsledi kaderi     
BaÄŸrına yangın düştü    
Ve can yakan bir elem     
Elemden baÄŸrı piÅŸti     
KuÅŸandı ateÅŸ dönem     
Åžiir gibi geceler     
Ayrılığı heceler    
Sızlanır yara ile     
Kan renginde yüceler    
Hüseyin'in göznuru     
Veli Zeynelabidin     
Kerbela'nın onuru     
Simge Zeynelabidin     
Firakın ateÅŸiyle     
Yanar Zeynelabidin     
Elemin güneÅŸiyle     
Donar Zeynelabidin     
GerçeÄŸin ülkesinde     
Sabır Zeynelabidin     
Ä°hanet beldesinde     
Şükür Zeynelabidin     
Mor boylu menekÅŸeler    
Seyyitler seyyideler     
Rahmani kelimeler     
Cennetleri müjdeler    
Dalında al bir kiraz     
Sabahlardan da taze    
ArÅŸa varan bir niyaz    
Nur salsın size bize     
Bela baldan tatlıymış 
Ehli muhabbet için     
Kederler kanat imiÅŸ    
Ölmez'e varmak için    
Allahım! muhabbet ver    
Allahım! sabırlar ver
Allahım! sebat ver    
Allahım! cemalini ver! ! !     

(Sivas)
      Murat Ä°nan, muratsivas76@gmail.com