Azhar-ı Tebrizi

Nesta'lik yazının üçüncü büyük üstadı kabul edilen Azhar-ı Tebrizi, Mirza Ca'fer'in talebesidir. Her ne kadar nesta'lik hattatı olarak bilinirse de, diğer yazıları da güzel yazmıştır.

Tebriz'den Herat'a giderek, Sultan Ebu Said-i Gürgani'nin hizmetine giren Azhar, Uluğ Bey b. Şah­ruh, Alaüddevle b. Baysungur'u mağlup edince, Az­har ve diğer sanatkarları Semerkant'a götürmüş mu­sahibi yapmıştır.

Kendisine "zahirüddin, müteahhirin, üstadülesa­tiz" gibi lakaplar verilmiştir. Eserlerinin ketebesin­den hicri 877 yılında hayatta olduğu anlaşılmaktadır. Eserlerinin çoğu İstanbul müze ve kütüphanele­rindedir (İÜ Ktp., FY, nr. 1422, 1424). Ayrıca Tah­ran'da Murakka'-i Giilşeni, Tebriz'de Mecmua-i Nahcuvani'de de kıtaları bulunmaktadır.

Baysungur'un saray kütüphanesi için hazırlanan Külliyyat-ı İmad'da, ayrıca Leningrad Kütüphanesi'nde kıtaları vardır. Lahor Pencab Universitesi Kütüphane­si'nde bulunan Nizami-i Gencevi ve Hüsrev-ü Dihlevi hamseleri Manchester Kütüphanesi'ndeki Hüsrev ü Şi­rin, Azhar-ı Tebrizi'nin giizel eserlerindendir. Ali Kayi­ni, Azhar'ın yetiştirdiği meşhur hattatlardandır.¹

1- Habibullah, Atlas-ı Hat, s. 459, 460; Kadı Ahmed, Gülistan-ı Hüner, s. 57; Beyani, Hoşnüvisan, I, II, 68-74