| ASCEDİ          Ebû Nazar Abdulaziz b. Mansûr Ascedî-yi Mervezî, Gazneli Mahmûd ve oğulları döneminin şairlerinden ve onların medhiyecilerindendi. Onun hayatı, Gazneli Medûd b. Mes‘ûd’un dönemine (432-440/1040-1048) ve Horâsân emiri Selçuklu Çağrı Bey’in (429/1037 yılından 450/1058 yılına kadar) iktidar günlerine kadar devam etti. Onları kendi kasidelerinde övdü. Fakat vefat yılı belli değildir. Mecma‘u’l-Fusahâ’da Hidayet’in onun ölüm yılını 432/1040 olarak yazmış olması doğru görülmemektedir. Ascedî, Sumenat’ın Gazneli Mahmûd eliyle fethedilmesi esnadında (416/1025) övgü ve kutlama anlamında bir kaside söylemiş ve bu kaside hayat hikayesi kitaplarında zikredilmiş olup meşhurdur. Aşağıdaki beyitler onun meşhur şiirlerindendir:  Döktüğün nice kanları gamze ile döktüğünden öldürülenlerin sayısı aklına gelmez. Döktüğün kanlardan utanmıyorsan eğer, gamzeye verdiğin sıkıntıdan utan bari.  ***  Sabah vaktidir ve misk saçan saba rüzgarı geçmekte, hatırla ki falanın sokağından geçmektedir!  Kalk, ne de güzel dünya geçip gidiyor, bostan kokusu ve kervan geçiyor!  ***  Gönül dün gece bir çare arıyordu, dostun vadesiyle aşk oyunu oynuyordu.  Senin ayağının topuğuna sürünmek için, gönlü tüm gece namazla geçiriyordu. |