8- Ebu Emame'nin Rivayeti

 Tarih-i İbn Asakir, Tarih-i Zehebî, Mecmau'z-Zevâid ve diğer kaynaklarda Ebu Emame'den şöyle rivayet edilmiştir (aşağıdaki me-tin Tarih-i İbn Asakir kitabındandır):

 Resulullah (s.a.a) eşlerine, "Bu çocuğu -Hüseyin'i- ağlatmayın!" buyurmuştu. Ümmü Seleme'nin günüydü ve Cebrail, Resulullah'ın (s.a.a) huzuruna gelmişti. Resulullah (s.a.a) Ümmü Seleme'ye, "Kimseyi bırakma yanıma gelsin!" diye tembihledi. Bu arada Hüseyin geldi ve evde Resulullah'ı (s.a.a) görünce yanına gitmek istedi. Ümmü Seleme onu tutarak kucağına aldı ve oyalamaya çalıştı. Hüseyin (a.s) ağlamaya başlayınca da bırakmak zorunda kaldı. Hüseyin doğruca Resulullah'ın (s.a.a) yanına giderek kucağına oturdu.

 Bu sırada Cebrail Resulullah'a (s.a.a), "Senin ümmetin bu oğlunu öldürecektir!" dedi. Resulullah (s.a.a), "Bana iman ettikleri hâlde onu öldürecekler mi?" diye sordu. Cebrail, "Evet, buna rağmen onu öldürecekler!" dedi ve sonra o hazrete bir miktar toprak vererek, "Falan falan özelliklere sahip olan bir yerde (öldürecekler)." diye de ekledi.

 Bunun üzerine Resulullah (s.a.a) üzgün bir hâlde ve kucağında Hüseyin dışarı çıktı. Ümmü Seleme Resulullah'ın (s.a.a), Hüseyin'in içeri girmesine kızmış olabileceğini düşünerek dedi ki: "Ya Resulullah! Sana feda olayım; sen bize, bu çocuğu ağlatmamamızı demiştin ve ayrıca şimdi de kimsenin içeri girmemesini buyurmuştun. Hüseyin gelince ona engel olamadım."

 Resulullah (s.a.a) Ümmü Seleme'ye bir şey demeden ashabına gitti. Aralarında Ebu Bekir ve Ömer'in de bulunduğu ashap mescitte oturmuşlardı. Onlara yönelerek, "Ümmetim bunu (Hüseyin'i) öldürecekler…" buyurdu ve sonra da Hüseyin'in mezarının toprağını gösterdi!