Tâhirîlerin isim olarak doğu İslâm memleketlerinin büyük bir kısmını, fiilî olarak da Horâsân ve Mâverâunnehir’i elinde bulundurduğu bu dönemde, İran’ın diğer bölgelerinde de halifelere itaat zincirinden kurtulma hareketleri başlıyordu. Bu hareketlerin öncülerinden birisi de 201/816 yılında Âzerbaycan’da isyan eden Bâbek-i Hurremdîn idi. Bir diğeri de Mazenderan’da muhalefet bayrağını kaldıran, 224/839 yılında esir alınıp 225/840 yılında öldürülen Kâren oğlu Mâzyâr idi. Bu iki kişinin Halife Mu’tasım’ın hizmetinde bulunan büyük İranlı komutan Kâvus Eşrûstî’nin oğlu Afşin Hâyzer ile gizli bir ilişki içinde oldukları anlatılır. Kafasında hilafeti kaldırma düşüncesini taşıyan bu komutan da 226/841 yılında zindana oradan da ölümün kucağına gitti.