6- Ebuzer'in Kölesi Cevn

 Musiru'l-Ahzan ve el-Luhûf kitaplarında şöyle geçer: Ebuzer'in zenci kölesi Cevn, savaş meydanına gitmek için öne çıktı. İmam (a.s) ona hitaben şöyle buyurdu:

 Ben sana izin verdim; git buradan ve kendini kurtar! Sen bizimle buralara kadar geldin ki rahat içinde olasın; şimdi kendini ölüme atma! Cevn İmam'a (a.s) şöyle cevap verdi:

 Ey Resulullah'ın evlâdı! Rahatlıkta sizin sofranızdan yemek ve zorluklarda da sizi yalnız bırakmak olmaz. Bedenim kötü kokar, soyum değersiz insanlara dayanır ve rengim de siyahtır. Ebedî cennetin huzuruna kavuşturun beni ki güzel kokayım, soyum şeref kazansın ve yüzüm ak olsun. Size minnettar olurum! Allah'a ant olsun ki, şu siyah kanımı temiz kanlarınıza katmadıkça sizden ayrılmam.

 Cevn daha sonra şehit oluncaya kadar düşmanla savaştı.

 Harezmî'nin Maktel'inde şöyle geçer: Cevn düşman ordusuna saldırınca şu beyitleri okuyordu:

 Zalimler bir siyahın keskin

 Kılıcıyla darbesini nasıl buluyorlar?

 Savunuyorum Âl-i Muhammed'in seçkinlerini

 Elimle, dilimle müdafaa ederim onları

 Ölünce ben bu vesileyle, kıyamet günü

 Tek olan Allah'tan kurtuluş dilerim. Cevn, düşmanla savaşıp onlardan yirmi beş kişiyi öldürdük-ten sonra şahadet derecesine ulaştı. İmam (a.s) onun yanına va-rıp baş ucunda oturarak şöyle dua etti:

 Allah'ım! Onun yüzünü ak et, kokusunu güzelleştir, onu Muhammed'le haşret ve onu Muhammed'in Ehlibeyti'nden ayırma.